“Alimin âbide üstünlüğü, benim, sizden en basitinize olan üstünlüğüm gibidir” buyurdu.”

Tirmizi, İlim 19, (2686).

4073 – Yine Tirmizi’nin bir rivayetinde şöyle gelmiştir: “…Aleyhissalatu vesselam sonra buyurdular ki: “Allah Teâla Hazretleri, melekleri, semâvat ehli, deliğindeki karıncaya, denizindeki balıklara varıncaya kadar arz ehli, halka hayrı öğretene mağfiret duasında bulunur.”

Hadis Tirmizi’nin aynı babındadır.

4074 – İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Tek bir fakih, şeytana bin âbidden daha yamandır.”

Tirmizi, İlim 19, (2083).

4075 – Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’a Allah indinde en efdal insanın kim olduğu sorulmuştu: “Allah indinde en kıymetlileri en muttaki olanlardır!” buyurdular. “Biz bunu sormadık!” demeleri üzerine: “Öyleyse o, Halîlullah’ın oğlu, Nebiyyullah’ın oğlu Nebiyyullah’ın oğlu Yusuf’tur” buyurmuştu. Yine itirazla: “Hayır bunu da sormadık” dediler. Bunun üzerine Aleyhissalatu vesselam: “siz bana Arap hanedanlarından mı soruyorsunuz?” dedi. “Evet (Ey Allah’ın Resûlü!) dediler. “Onların cahiliye dönemindeki hayırlıları, fıkıh öğrendikleri takdirde, İslam’da da en hayırlılarıdır!” cevabını verdi.”

Buhari, Enbiya 8, 14, 19, Menakıb 1, 25, Tefsir, Yusaf 1; Müslim, Fezail 168, (2378).

4076 – Hz. Ali radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Dinde fakih (bilgili) olan kimse ne iyi kimsedir! Kendisine muhtaç olununca faydalı olur. Kendisine ihtiyaç olmayınca ilmini artırır.”

Rezin tahric etmiştir.

4077 – Yine Hz. Ali radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Kim, benden sonra öldürülmüş olan bir sünnetimi ihya ederse beni seviyor demektir. Beni seven de benimle beraberdir.”

Rezin tahric etmiştir.

4078 – Ebu’d-Derda radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın şöyle dediğini işittim: “Kim bir ilim öğrenmek için bir yola sülûk ederse Allah onu cennete giden yollardan birine dahil etmiş demektir. Melekler, ilim talibinden memnun olarak kanatlarını (üzerlerine) koyarlar. Semavat ve yerde olanlar ve hatta denizdeki balıklar âlim için istiğfar ederler. Âlimin âbid üzerindeki üstünlüğü dolunaylı gecede kamerin diğer yıldızlara üstünlüğü gibidir. Âlimler peygamberlerin vârisleridir. Peygamberler, ne dinar ne dirhem miras bırakırlar, ama ilim miras bırakırlar. Kim de ilim elde ederse, bol bir nasib elde etmiştir.”

Ebu Davud, İlm 1, (3641); Tirmizi, İlm 19, (2683); İbnu Mace, Mukaddime 17, (223).

İLME TEŞVİK

4079 – Humeyd İbnu Abdirrahman anlatıyor: “Hz. Muaviye radıyallahu anh’ı işittim, demişti ki: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın şöyle söylediğini işittim: “Allah kimin için hayır murad ederse onu dinde fakih kılar.”

Buhari, Farzu’l-Humus 7, İlm 13, İ’tisam 10; Müslim, İmaret 98, (1038), Zekat 98, 100, (1038); Tirmizi, İlm 1, (2647).

4080 – Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “İlim talebi için yola çıkan kimse dönünceye kadar Allah yolundadır.”

Tirmizi, İlim 2, (2649); İbnu Mace, Mukaddime 17, (227).

4081 – Yine Tirmizi’nin Sahbere radıyallahu anh’tan kaydına göre, Aleyhissalatu vesselam: “Kim ilim taleb ederse, bu işi, geçmişteki günahlarına kefaret olur” buyurmuştur.”

Tirmizi, İlim 2, (2650).

4082 – Ukbe İbnu Amir radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Zancılardan önce, ölem öğrenin yani zanlarıyla konuşanlardan önce.”

Rezin tahric etmiştir. Buhari’de bunu bir bab başlığında muallak (senetsiz) olarak kaydetmiştir. (Feraiz 2).

4083 – Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Feraizi ve Kur’an-ı öğrenin ve halka da öğretin, zira benim ruhum kabzedilecek (ve ben aranızdan gideceğim).”

Tirmizi, Feraiz 2, (2092). İbnu Mes’ud radıyallahu anh’tan aynı manada bir rivayet yapılmıştır.

Rezin şu ziyadede bulunmuştur: “Feraizi bilmeyen âlimin misali, baş kısmı olmayan bürnus gibidir.”

4084 – Ebu Sa’id radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Mü’min, sonu cennet oluncaya kadar hayır işitmekten asla doymayacak.”

Tirmizi, İlim 19, (2687).

4085 – Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Hikmetli söz mü’minin yitiğidir. Onu nerede bulursa, onu hemen almaya ehaktır.”

Tirmizi, İlim 19, (2688).

4086 – İbn-i Amr İbni’l-As radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “İlim üçtür. Bunlardan fazlası fazilettir. Muhkem âyet, kâim sünnet, âdil taksim.”

Ebu Davud, Feraiz 1, (2285); İbnu Mace, Mukaddime 8, (54).

4087 – Ebu Vâkid el-Leysi radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm mescidde otururken üç kişi çıktı geldi. İkisi Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’a yönelerek önünde durdular. Bunlardan biri, bir aralık bularak hemen oraya oturdu. Diğeri de onun gerisine oturdu. Üçüncü kimse ise, geri dönüp gitti.

Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm (dersinden) boşalınca buyurdular:

“Size üç kişiden haber vereyim mi? Bunlardan biri Allah’a iltica etti, Allah da onu himayesine aldı. Diğeri istihyada bulundu, Allah da onun istihyasını kabul etti. Üçüncüsü ise geri döndü, Allah da ondan yüz çevirdi.”

Buhari, İlim 8, Salat 84; Müslim, Selam 26, (2176); Muvatta, Selam 4, (2, 960, 961); Tirmizi, İsti’zan 29, (2725).

İLİM ÂDABI

4088 – Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Kim, bir ilimden sorulur, o da bunu ketmedip söylemezse (Kıyamet günü) ateşten bir gem ile gemlenir.”

Ebu Davud, İlm 9, (3658); Tirmizi, İlim 3, (2651).

4089 – Sehl İbnu sa’d radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Vallahi, senin hidayetinle bir tek kişiye hidayet verilmesi, senin için kıymetli develerden müteşekkil sürülerden daha hayırlıdır.”

Ebu Davud, İlm 10, (3661); Buhari, Ashabu’n-Nebi 9; Müslim, Fedailu’l-Ashab 34, (2046).

4090 – Ebu Hârun el-Abdi anlatıyor: “Biz Ebu Sa’id el-Hudri radıyallahu anh’a uğrardık. O bize: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın (bize) vasiyetine merhaba” (derdi ve ilave ederdi): “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm demişti ki: “İnsanlar (dinde) size tabidirler. Size (aktar-ı âlemden yani) dünyanın her tarafından bir kısım erkekler gelip İslam dinini öğrenecekler. Onlar geldikleri vakit, onlara hep hayrı tavsiye edin.”

Tirmizi, İlim 10, (3661).

4091 – Yezid İbnu Seleme el-Cûfi radıyallahu anh anlatıyor: “Ey Allah’ın Resulü! dedim, ben senden pek çok hadis işittim. Ancak bunlardan, sonradan işittiklerimin, önceden işittiklerimi unutturacağından korkuyorum. Bana (hepsinin yerini tutacak) câmi bir kelime söyle!”

“Bildiklerinde Allah’a karşı müttaki ol (bu sana yeter)!” buyurdular.”

Tirmizi, İlim 19, (2684).

Rezin şu ziyadeyi yaptı: “…ve onunla amel et!”

4092 – Rebi’a İbnu Ebi Abdirrahman der ki: “Yanında bir miktar ilim olan kimseye, nefsini zayi etmesi münasib düşmez.”

Buhari bab başlığında kaydetmiştir. (İlim 21.)

İLİM VEÖĞRENME ADABI

4093 – İkrime rahimehullah anlatıyor: “İbnu Abbas radıyallahu anhüma dedi ki: “İnsanlara haftada birkere hadis anhlat. Buna uymazsan iki kere olsun. Daha çok yapmak istersen üç olsun. Sakın halkı şu Kur’an’dan usandırma! Halk kendi meselelerini konuşurken, senin onlara gelip, sözlerini keserek, bir şeyler anlatıp onları bıktırdığını görmeyeceğim. Onlar konuşurken sus ve dinle. Onlar sana gelip: “Konuş!” diye talebte bulununca, istiyorlar demektir, o zaman konuşursun. Dua’da seci meselesine dikkat et ve ondan kaçın. Zira ben, Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm ve Ashab-ı Kiram’ın devrinde yaşadım, bunu yapmıyorlardı.”

Buhari, Da’avat 20.

4094 – Hz. Ali radıyallahu anh demiştir ki: “İnsanlara anlayacakları şeyleri anlatın. Allah ve resulünün tekzib edilmelerini ister misiniz?”

Buhari, İlim 49.

4095 – İbnu Mes’ud radıyallahu anh diyor ki: “Sen bir cemaate akıllarının almayacağı bir şey söylersen mutlaka bu, bir kısmına fitne olur.”

Müslim, Mukaddime 5.

Ebû Hureyre’nin naklettiği bir hadise göre Resulullah (s.a.s), Ramazan gecelerini ihya etmeyi teşvik etmiş, fakat bunu kesin olarak emretmemiştir.

Bu konuda;
“Her kim inanarak ve karşılığını Allah’tan bekleyerek Ramazan’ı ihya ederse, geçmiş günahları bağışlanır” diye buyurmuştur.

Hadis alimlerinden en-Nevevî, Hz. Muhammed (s.a.s)’in ashabına Ramazanı ihya etmeyi vacip kılmadığını, fakat mendup olarak emredip teşvik ettiğini, İslâm alimlerinin de bunun mendup olduğunda ittifak ettiklerini kaydetmektedir.

En-Nevevî, “Ramazanı ihya etmenin, teravih namazını kılmakla hasıl olduğunu” da zikretmektedir.

Bu açıdan Hz. Muhammed (s.a.s)’in, “her kim Ramazan’ı ihva ederse” sözü, “her kim geceleri namaz kılarak Ramazan’ı ihya ederse” şeklinde anlaşılmalıdır. Nitekim Abdurrahman b. Avf’ın naklettiği bir hadiste Hz. Muhammed (s.a.s):

“Şüphesiz Allah Ramazan orucunu farz kıldı. Ben de Ramazan gecelerini ihya etmeyi sünnet kıldım.

Her kim inanarak ve sevabını Allah’tan bekleyerek Ramazan’ı oruçla, gecelerini namazla ihya ederse, anasından doğduğu gün gibi günahlarından temizlenmiş olur” buyurmaktadır. Teravih namazı hakkında hadisler,Teravih namazının fazileti,Teravih namazı ve sünnetler.

“Ona varmaya gücü yeten kimsenin Kâbe’yi tavaf etmesi ise Allah’ın insanlar üzerindeki bir hakkıdır. Her kim bu hakkı tanımaz ve haccı inkâr ederse, doğrusu Allah bütün âlemlerden müstağnidir. Kimsenin ibadetine ihtiyacı yoktur.”
Âl-i İmran Suresi, 97.

“İnsanlara haccı ilân et ki, yaya olarak yahut uzak yollardan gelen yorgun düşmüş develer üzerinden sana gelsinler. Tâ ki, orada dünyalarına ve ahiretlerine ait faydaları bulsunlar…
Hacc Suresi, 27-28.

“Haccı da, umreyi de Allah için tamamlayın.”
Bakara Suresi, 196.

“İslâm beş esas üzerine kurulmuştur. Allah’tan başka İlâh olmadığına ve Muhammed’in Allah’ın elçisi olduğuna şehadet etmek, namaz kılmak, zekât vermek, Ramazan orucunu tutmak ve hacca gitmektir.
Buharî, İman: 1

“Her kim Kâbe’ye gelir, kötü söz söylemez, büyük günahlardan çekinir, küçük günahları işlemekte ısrar etmezse, günahlarından arınarak anasından doğduğu günkü gibi tertemiz olarak döner.”
Buharî, Hacc: 4

“Allah’ım, hacca gideni ve hacca gidenin kendisi için dua ettiği kişiyi bağışla.”
Müslim, İman: 192

“Hacca ve Umreye gidenler, Müslümanları temsilen Allah’ın huzuruna giden hey’etlerdir. Allah’a dua ederlerse kabul eder, günahların bağışlanmasını isterlerse, bağışlar.”
Camiü’s-Sağir, 2:101

“Sevabını Allah’tan bekleyerek Medine’de beni ziyaret eden kimse, Cennette yanımda olur. Kıyamet gününde ben ona şefaatçi olurum.”
Şifâ-i Şerit, 2:74

“Kabrimi ziyaret eden herkese şefaatim vacip olur.”
Keşfü’l Hafa, 2:50
__________________

Bu bölümdeki bir ayet ve 14 hadis-i şeriften, gücü yeten kimselere haccın farz kılındığını, haccı inkar edenlere Allah’ın ihtiyacı olmadığını, haccın İslamın 5 temel esasından biri olduğunu, Allah ve Rasulü tarafından emredilen hususlara gücü yettiğince uyulması gerektiğini, kabul olunmuş haccın da faziletli amellerden biri olduğunu, kötü söz ve günahlardan sakınılarak yapılan hacdan kişinin evine annesinden doğduğu gibi döneceğini, Allah tarafından kabul edilmiş haccın karşılığının cennet olacağını, kadınların en üstün cihadının kabul edilecek hac olduğunu, Arefe günü Allah’ın cehennemden kullarının çoğunu azat ettiğini, Ramazanda yapılan umrenin hac sevabına veya Peygamberle beraber yapılan hac sevabına eşit olduğunu, hacca sıhhaten güç yetiremeyecek kimseler adına başka birinin vekaleten hac yapabileceğini, küçük yaştaki çocuklara da hac yaptırılabileceğini ve sevabının velisine de olacağını, her türlü vasıtayla hacca gidilebileceğini, hacda alış-veriş yapmanın yasak olmadığını öğreneceğiz. [1]

“…Kabe’yi haccetmek, gücü yeten tüm insanların yerine getirmek zorunda oldukları bir görevdir. Kim bu vazifeyi inkar edip yapmazsa bilsin ki Allah alemlerden bağımsız olup her bakımdan kendi kendine yeterlidir” (Al-i İmran: 3/97)

* Bu ayetin açıklayıcısı durumunda olan fakat Nevevi’nin buraya almadığı (Tirmizi, Hacc, 3)’de bildiren bir hadiste peygamberimiz şöyle buyururlar: “Kim yiyecek ve Allah’ın evine ulaştıracak bir bineğe sahip olur da hac görevini yerine getirmezse, Yahudi veya Hristiyan olarak ölmüş fark etmez.” Çünkü hristiyan ve Yahudiler namaz kılarlar asla hac yapmazlar. (Müslim, İman, 194)de namazı kılmayan da Müşrik’e benzetilmiştir ki müşrikler de namaz kılmazlar fakat haccederler. [2]

1274. İbni Ömer raıyallahu anhümâ’dan rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“İslâm dini beş esas üzerine kurulmuştur: Allah’tan başka ilâh olmadığına ve Muhammed’in Allah’ın Resulü olduğuna şehâdet etmek, namaz kılmak, zekât vermek, hacca gitmek ve ramazan orucunu tutmak.”[3]

* (Buhari, İ’tisam, 3)’de Allah Rasûlü, “Suçu günahı en ağır olan kişi yasaklanmamış olan bir meselede soru sormak üzere o işte yasak getirendir” buyurmaktadır. Yani insanlar lüzumsuz bazı sorularla bazı sınırlamaların getirilmesine sebep olur. İşi zorlaştırıyorlarsa dikkatler buraya çekilip böyle sorular sorarak işlerin zorlaştırılmaması gerektiği vurgulanmış oluyor. Böylelikle kişi yasaklara mutlaka uyacak, emirleri de gücü yettiği kadarıyla yapacaktır. Yani içki, faiz, zinayı herkes yapmayacak, zekat ve hacca gücü yeten imkanı olan yapacaktır. [4]

1275. Ebû Hüreyre radıyallahu anh şöyle dedi: Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem bize bir gün bir konuşma yaptı ve:

– “Ey müslümanlar! Allah size haccı farz kıldı, haccedin!” buyurdu. Sahâbilerden biri:

– Her sene mi, ey Allah’ın Resulü? diye sordu.

Hz. Peygamber, adam sorusunu üç defa tekrarlayıncaya kadar cevap vermeyip sustu. Sonra şöyle buyurdu:

– “Eğer “evet” deseydim, her sene haccetmeniz farz olurdu, siz de onu yerine getiremezdiniz!” Sonra sözlerine devamla:

– “Ben sizi kendi halinize bıraktığım sürece siz de beni kendi halime bırakın. Çünkü sizden öncekiler peygamberlerine çok sual sormaları ve aldıkları cevaplar konusunda ihtilâf etmeleri sebebiyle helâk oldular. Bundan dolayı size, bir şey emrettiğim zaman onu gücünüz yettiğince yerine getirin. Herhangi bir şeyi de yasaklarsam ondan da kesin olarak kaçının!” buyurdu.[5]

1276. Yine Ebû Hüreyre radıyallahu anh şöyle dedi: Nebî sallallahu aleyhi ve sellem’e:

– En üstün amel hangisidir? diye soruldu.

– “Allah ve Resulün’e iman etmektir” buyurdu.

– Sonra hangisidir? denildi.

– “Allah yolunda cihad etmektir” buyurdu.

– Sonra hangisidir? denildi.

– “Makbul olan hacdır” buyurdu.[6]

1277. Yine Ebû Hüreyre radıyallahu anh dedi ki, ben Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in şöyle buyurduğunu işittim:

“Kötü söz söylemeden ve büyük günah işlemeden hacceden kimse, annesinden doğduğu gündeki gibi günahsız olarak (evine) döner.”[7]

1278. Yine Ebû Hüreyre radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“Umre ibadeti, daha sonraki bir umreye kadar işlenecek günahlara kefârettir. Mebrûr haccın karşılığı ise, ancak cennettir.”[8]

1279. Âişe radıyallahu anhâ şöyle dedi:

– Ey Allah’ın Resulü! En üstün amel olarak cihadı görüyoruz. Biz hanımlar cihad etmeyelim mi? dedim. Peygamber aleyhisselâm:

– “Fakat (sizin için) cihadın en üstünü, hacc–ı mebrûrdur” buyurdu.[9]

* Bugünkü şartlar altında hiçbir günaha girmeden ihlaslı ve samimi olarak bir kadın haccını tamamlarsa en büyük cihadını yapmış olur. (Buhari, Cihad, de “Hac kadınlar için ne güzel cihaddır” buyrulmakla da bu gerçek pekiştirilmiş oluyor. Son derece hareketlilik isteyen bir ibadetle hiçbir canlıya bile zarar vermemek pek kolay değildir. [10]

1280. Yine Ebû Hüreyre radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“Allah’ın, cehennemden en çok kul âzat ettiği gün, arefe günüdür.”[11]

* “Haccın temel direği olan rüknü Arefe günü öğleden sonra gün batıncaya kadarki zaman içinde yapılır, bunu kaçıran kimsenin haccı olmaz. Tüm dünya Müslümanlarının aynı gün aynı yerde Allah’a yalvarmaları ve bağışlanma dilemeleri gerçekleşir. Allah da o gün başka günlere oranla daha fazla kişiyi cehennemden uzaklaştırmış oluyor. Yıl içinde en faziletli gün arefe, hafta içerisinde en faziletli gün de Cuma günüdür.” (Müslim, Cuma, 17) [12]

1281. Abdullah İbni Abbâs radıyallahu anhümâ’dan rivayet edildiğine göre Nebî sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“Ramazan ayında yapılan umre, tam bir hac sayılır, yahut da benimle birlikte yapılmış bir haccın yerini tutar.”[13]

* Bu hadis bize “ibadetin fazileti vaktin faziletiyle artar” kaidesini hatırlatır. Bu hadisten Müslümanların yapacakları ibadetlerin zamanlamasına da önem vermeleri gerektiği de çıkmaktadır. [14]

1282. Yine İbni Abbâs radıyallahu anhümâ’dan rivayet edildiğine göre bir kadın:

– Ey Allah’ın Resulü! Hac farîzası hakkındaki Allah’ın emri, babamın hayvan üzerinde duramayacak kadar yaşlı olduğu bir döneme denk geldi. Onun yerine ben haccedebilir miyim? dedi. Hz. Peygamber:

– “Evet, haccedebilirsin” buyurdu.[15]

1283. Lakît İbni Âmir radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre kendisi Nebî sallallahu aleyhi ve sellem’e gelip:

– Babam çok yaşlıdır. Ne hac, ne umre yapabilir, ne de sefere çıkabilir. (Ne emir buyurursunuz?) dedi. Hz. Peygamber de:

– “O halde babanın yerine sen haccet ve umre yap!” buyurdu.[16]

1284. Sâib İbni Yezîd radıyallahu anh şöyle dedi: Ben yedi yaşımda iken, Vedâ haccında Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in maiyyetinde bana da haccettirdiler.[17]

1285. İbni Abbâs radıyallahu anhümâ’dan rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Ravhâ denilen yerde bir grupla karşılaştı:

– “Siz kimlersiniz?” diye sordu. Onlar:

– Biz müslümanlarız, peki sen kimsin? dediler. Hz. Peygamber:

– “Ben Allah’ın Resulüyüm” buyurdu. Bunun üzerine içlerinden bir kadın, (kucağındaki) küçük bir çoçuğu Peygamber’e doğru havaya kaldırarak:

– Bunun için de hac var mı? diye sordu. Resûl–i Ekrem:

– “Evet, ona hac, sana da sevap vardır” buyurdu.[18]

1286. Enes radıyallahu anh’dan rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, erzak ve eşyâsı da aynı deve üzerinde olduğu halde deve ile hacca gitmiştir.[19]

* Bu hadiste bize Rasûlullah’ın ne kadar tevazu içinde olduğunu, riya ve gösterişten uzak olarak haccını yaptığını, erzak ve yükleri için ayrı bir deve daha kullanması mümkün iken kullanmadığını göstermektedir. Bu hadisten bu günde hangi şartlar altında olursa olsun binitinin markası ve şirketi ne olursa olsun tevazu üzere gösterişten uzak hac yapılması gerektiğini öğrenmiş oluyoruz. [20]

1287. İbni Abbâs radıyallahu anhümâ şöyle dedi: Ukâz, Mecinne (Micenne) ve Zülmecâz İslâm öncesi dönemde meşhur panayır yerleri idi. Bu sebeple İslâm döneminde (bazı müslümanlar) bu pazarlarda alış – veriş yapmayı günah sandılar. Bunun üzerine hac mevsiminde “Alış-veriş yaparak Rabbinizin fazl ve kereminden istifade etmenizde sizin için bir günah yoktur” âyeti indi.[21]

* Hac günleri tüm dünya Müslümanlarının senede bir sefer bir araya gelip siyasi, ekonomik ve her türlü münasebetlerinin en yoğun olduğu günlerdir. Bu günlerde, ibadet ve manevi feyzden alıkoymayacak şekilde meşru olan her türlü ticaret yapılabilir. Bunun bir sakıncası olmadığı ayetle bildirilmiştir. Alışveriş ve ticaret yasağı yalnızca Cuma ezanı okunduktan sonra başlayıp Cumanın farzı kılınıncaya kadarki zaman diliminde geçerlidir. Bunun dışında her yerde ve her zaman serbesttir. [22]

——————————————————————————–

[1] Abdullah Parlıyan, Açıklamalı Tam Riyazu’s-Salihin Tercümesi: 370.

[2] Abdullah Parlıyan, Açıklamalı Tam Riyazu’s-Salihin Tercümesi: 370.

[3] Buhârî, Îmân 1, 2; Tefsîru sûre (2), 30; Müslim, Îmân 19–22. Ayrıca bk. Tirmizî, Îmân 3; Nesâî, îmân 13.

Önceden 1075 ve 1207’de geçmişti.

[4] Abdullah Parlıyan, Açıklamalı Tam Riyazu’s-Salihin Tercümesi: 371.

[5] Müslim, Hac 412; Nesâî, Menâsik 1. Ayrıca bk. Buhârî, İ’tisâm 2.

Hadisin kısa bir şekli 157’de geçmişti.

[6] Buhârî, Îmân 18, Hac 4, 34, 102, Umre 1, Sayd 26, Cihâd 1, Tevhîd 47; Müslim, İman 135, Hac 204, 437. Ayrıca bk. Tirmizî, Fedâilü’l–cihâd 22, Hac 88; Nesâî, Hac 4, 5, 6, Cihâd 17; İbni Mâce, Menâsik 3.

314’de geçmişti, 1286’da tekrar gelecektir.

[7] Buhârî, Hac 4, Muhsar 9, 10; Müslim, Hac 438. Ayrıca bk. Tirmizî, Hac 2; Nesâî, Hac 4; İbni Mâce, Menâsik 3.

[8] Buhârî, Umre 1; Müslim, Hac 437. Ayrıca bk. Tirmizî, Hac 88; Nesâî, Menâsik 3, 5, 77; İbni Mâce, Menâsik 3.

[9] Buhârî, Hac 4, Sayd 26, Cihâd 1.

[10] Abdullah Parlıyan, Açıklamalı Tam Riyazu’s-Salihin Tercümesi: 371.

[11] Müslim, Hac 436. Ayrıca bk. Nesâî, Menâsik 194; İbni Mâce, Menâsik 56.

[12] Abdullah Parlıyan, Açıklamalı Tam Riyazu’s-Salihin Tercümesi: 371.

[13] Buhârî, Umre 4; Müslim, Hac 221. Ayrıca bk. Tirmizî, Hac 55; Ebû Dâvûd, Menâsik 89; Nesâî, Sıyâm 6; İbni Mâce, Menâsik 45.

[14] Abdullah Parlıyan, Açıklamalı Tam Riyazu’s-Salihin Tercümesi: 372.

[15] Buhârî, Hac 1, Cihâd 154, 162, 192, Edeb 68; Müslim, Hac 407, Fedâilü’s–sahâbe 135, 137. Ayrıca bk. Ebû Dâvûd, Menâsik 25; Nesâî, Hac, 22, 23, Kudât 9, 10.

[16] Ebû Dâvûd, Menâsik 25; Tirmizî, Hac 87. Ayrıca bk. Nesâî, Menâsik 2, 10; İbni Mâce, Menâsik 10.

[17] Buhârî, Sayd 25.

[18] Müslim, Hac 409, 410, 411. Ayrıca bk. Ebû Dâvûd, Menâsik 8; Tirmizî, Hac 83; Nesâî, Hac 10; İbni Mâce, Menâsik 11.

181’de geçmişti, gerekli açıklama orada verilmişti.

[19] Buhârî, Hac 3. Ayrıca bk. İbni Mâce, Menâsik 4.

[20] Abdullah Parlıyan, Açıklamalı Tam Riyazu’s-Salihin Tercümesi: 372.

[21] Buhârî, Hac 150, Büyû 1, Tefsîru sûre (2), 24.

[22] Abdullah Parlıyan, Açıklamalı Tam Riyazu’s-Salihin Tercümesi: 372.

Kim Allah’ ın kendisine verdiği ruhsatın dışında bir yolla Ramazanın bir gün orucunu yerse, bütün ömrünü oruçlu geçirse bile onu yerine getirmiş olmaz.

Oruç bir kalkandır. Oruçlu kötü söz söylemesin! Kendisiyle kavga etmek isteyene iki defa; “Ben oruçluyum” desin.

Oruç gıybetle yırtılır. Tövbe ve istiğfar, onun yamasıdır.
Oruçlunun uykusu;ibadet, susması;tesbihtir. Amelleri misliyle kabul edilir.

İnsanların en çok ibadet edeni, en çok Kur’ an okuyanıdır.
Kur’ an okunan yere rahmet ve bereket yağar.
Her gece 10 ayet okuyan gafillerden sayılmaz.
Kur’ an okuyan kimse bunamaz.
Bir insan ki içinde Kur’ andan birşey yoktur, o kimse harap bir eve benzer.

Görülmesi size Allah’ ı hatırlatan, konuşması;amelinizi, bilginizi arttıran, davranısları ve işleri de ahireti yadettiren kişi, en hayırlı dost, arkadaştır.

Sahura kalkıp yemek yeyiniz, çünkü sahurda bereket vardır.

Ben cünüp olarak sabaha ulaşır,oruç tutmak ister, gusleder ve oruç tutarım.
Kim kendiliğinden kusarsa o kimse oruçludur. Kendisine kaza gerekmez. Eğer bile bile kusarsa, orucunu kaza etsin.

Oruçlu unutarak yerse, o, Allah’ ın ona bir ikramıdır.
Bizden birşey duyup ta, duyduğu gibi tebliğ eden kişinin Allah yüzünü ağartsın. Çünkü belki tebliğ edilen, dinleyenden daha iyi anlar

Tüm resmi görmek için tıklayın

Amr İbnu’l-Âs (r.a.)’den rivayet edildiğine göre Rasûlullah şöyle buyurdu:
“Bizim orucumuz ile Ehl-i kitabın orucu arasındaki en önemli fark sahur yemeğidir.”
(Müslim Siyam 45; Ebû Dâvûd, Savm 15)
İbni Abbas (r.a.) şöyle dedi:
“Sahur yapınız, zira sahurda bolluk-bereket vardır.”
( Buhârî, Savm 20; Müslim Siyam 45)
İbni Abbas (r.a.) şöyle dedi:
“Rasûlullah insanların en cömerdi idi. Onun en cömert olduğu anlar da Ramazanda Cebrâil’in, kendisi ile buluştuğu zamanlardı. Cebrâil (a.s.), Ramazanın her gecesinde Hz. Peygamber ile buluşur, (karşılıklı) Kur’an okurlardı. Bundan dolayı Rasûlullah Cebrâil ile buluştuğunda, esmek için engel tanımayan bereketli rüzgardan daha cömert davranırdı.”
( Buhârî, Savm 7; Müslim Fezail 48, 50 )
Ebu Hüreyre (r.a.)’den rivayet edildiğine göre Rasûlullah şöyle buyurdu:
“Ramazan ayı girdiği zaman cennetin kapıları açılır, cehennemin kapıları kapanır ve şeytanlar da bağlanır.”
( Buhârî, Savm 5; Müslim Siyam 1,2,4,5)
Ebu Hüreyre (r.a.)’den rivayet edildiğine göre Rasûlullah şöyle buyurdu:
“Kim faziletine inanarak ve karşılığını Allah’tan bekleyerek ramazan orucunu tutarsa, geçmiş günahları bağışlanır.”
( Buhârî, îman 28, Savm 6; Müslim, Siyam 203)
Ebû Saîd el-Hudrî (r.a.)’den rivayet edildiğine göre Rasûlullah şöyle buyurdu:
“Allah rızası için bir gün oruç tutan kimseyi Allah Teâlâ, bu bir günlük oruç sebebiyle cehennem ateşinden yetmiş yıl uzak tutar.”
( Buhârî, Cihad 36; Müslim, Siyam 167-168)
Sehl İbnu Sa’d (r.a.)’den rivayet edildiğine göre Nebî şöyle buyurdu:
“Cennette Reyyân denilen bir kapı vardır ki, kıyamet günü oradan ancak oruçlular girecek, onlardan başka kimse giremeyecektir. ‘Oruçlular nerede?’ diye çağrılır. Onlar da kalkıp girerler ve o kapıdan onlardan başkası asla giremez. Oruçlular girince o kapı kapanır ve bir daha oradan kimse girmez.”
( Buhârî, Savm 4; Müslim, Siyam 166)
İbni Ömer (r.a.)’den rivayet edildiğine göre Rasûlullah şöyle buyurdu:
“İslam dini beş esas üzerine kurulmuştur: Allah’tan başka ilah olmadığına ve Muhammed’in (s.a.v.) Allah’ın rasûlu olduğuna şehadet etmek, namaz kılmak, zekat vermek, hacca gitmek ve Ramazan orucunu tutmak.”
Ebu Hüreyre (r.a.)’den rivayet edildiğine göre Rasûlullah şöyle buyurdu:
“Aziz ve celil olan Allah ‘İnsanın oruç dışında her ameli kendisi içindir. Oruç benim içindir, mükâfatını da ben vereceğim’ buyurmuştur. Oruç kalkandır. Biriniz oruç tuttuğu gün kötü söz söylemesin ve kavga etmesin. Şayet biri kendisine söver ya da çatarsa: ‘Ben oruçluyum’ desin. Muhammed’in (s.a.v.) canı kudret elinde olan Allah’a yemin ederim ki, oruçlunun ağız kokusu, Allah katında misk kokusundan daha güzeldir. Oruçlunun rahatlayacağı iki sevinç anı vardır: Birisi iftar ettiği zaman, diğeri de orucunun sevabıyla Rabbine kavuştuğu andır.”
( Buhârî, Savm 9; Müslim, Siyam 163)

1- “ان بين الرجل و بين الشرك و الكفر ترك الصلاة”

“Muhakkak ki, kişi ile şirk ve küfür arasında namazın terki vardır.”

(Müslim, Îmân 134)

2- ” بين الرجل و بين الشرك و الكفر ترك الصلاة ”

“Kişi ile şirk ve küfür arasında namazın terki vardır.”

(Müslim, Îmân 134)

3- ” بين العبد و بين الكفر ترك الصلاة ”

“Kul ile küfür arasında namazın terki vardır.”

(Ebû Dâvut, Sünnet 14; Tirmizî, Îman 9; İbn Mâce, İkâmes-Salah 77)

4- ” بين الكفر و ايمان ترك الصلاة ”

“Küfür ile iman arasında namazın terki vardır.”

(Tirmizî, İman 9)

5- ” بين العبد و بين الشرك او الكفر ترك الصلاة ”

“Kul ile şirk veya küfür arasında namazın terki vardır.”

(Tirmizî, İman 9)

6- ” ليس بين العبد و الشرك الا ترك الصلاة فادا تركها فقد اشرك ”

“Kul ile şirk arasında namazın terkinden başka bir şey yoktur. Onu terk ederse, şirk koşmuş olur.”

(İbn Mâca, İkâme’s-Salâh 77)

7- ” ليس بين العبد و بين الشرك او بين الكفر الا ترك الصلاة ”

“Kul ile şirk arasında veya küfür arasında, namazın terkinden başka bir şey yoktur.”

(Darîmî, Salat, 29)

8- ” العهد اللدي بيننا و بينهم الصلاة فمن تركها فقد كفر”

“Onlarla (kafirlerle/münafıklarla) bizim aramızdaki ahit (fark), namazdır. Her kim onu terk ederse, küfretmiş olur.”

(Tirmizî, İman 9; İbn Mâce, İkâme’s-Salah 77)

9- ” ان العهد اللدي بيننا و بينهم الصلاة فمن تركها فقد كفر”

“ Muhakkak ki, onlarla (kafirlerle/münafıklarla) bizim aramızdaki ahit (fark), namazdır. Her kim onu terk ederse, küfretmiş olur.”

(Neseî, Salat

10- ” كان اصحاب محمد صلي الله عليه و سلم لا يرون شيأ من الاعمال تركه كفر غير الصلاة ”

“Rasûlullâh (SAS)’in ashabı, namazdan gayrı hiçbir amelin terkini küfür bilmezlerdi.” (Tirmizî, İman 9)

“Rasulullah bir sahabeye: “Allah’ın huzurunda çok çok secde et, çok çok namaz kıl. Çünkü Allah her secde sebebiyle bir derece yükseltir ve suçlarından birini affeder.” Buyurmuştur.

“Muhakkak ki namazın terki insan için küfür ve şirk arasında bir durumdur.” Yani insanı şirke veya küfre götürücüdür.

“Yedi yaşına varmış olan çocuğa namazı öğretin. On yaşına vardığı zaman kılmazsa sıkıştırın, baskı yapın. Yataklarını ayırın.”

“Münafıklarla bizim aramızdaki ahit namazdır. Bunun için, kim namazı terk ederse, muhakkak küfretmiştir.”

“Peygamberin ashabı, namazdan başka hiçbir ibadetin terkini küfür saymazlardı.”

“Hırsızın en kötüsü namazından çalandır”

“temizliğini güzel yapıp,

“Temizliğini güzel yapıp, namazını vaktinde kılan, ruku ve secdeleri hakkıyla yerine getiren, kalbi huşu ve hudu içerisinde bulunan kimsenin namazı beyaz ve parlak olarak arşa çıkıp der ki: “Sen beni koruduğun gibi Allah da seni korusun.” Namazı vaktinde kılmayan, temizliğine tam riayet etmezse, bu şekilde olan namaz siyah ve karanlık olarak göğe çıkar ve der ki: “Sen beni zayi ettiğin gibi Allah da seni zayi etsin.” Sonra Allah’ın dilediği zamana kadar orada durur, ve eski kaftan gibi onu dürüp yüzüne çarparlar.”

“Allah TeÂla, kullarına şehadet kelimesinden sonra, namazdan daha sevgili bir ibadeti farz kılmamıştır. Eğer namazdan daha sevgili bir ibadet olsa idi, onu melekler yapardı. Halbuki onlar daima namaz üzeredir. Bir kısım rükuda, bir kısımı secdede, bir kısmı ayakta bir kısmı da oturmaktadır.”

“Bir kimse bile bile, bir vakit namazını terk ederse, kafir olur. (kafire benzer)

“Suyun kiri temizlediği gibi, beş vakit namaz da günahları siler temizler.”

“Namaz dinin direğidir.onu bırakan dinini harap etmiş olur.”

“sahabeden birisi Rasulullah (Sallallahu Aleyhi Vessellem’e) “Dinin en faziletli ameli hangisidir” diye sorduklarında, Rasulullah, “vaktinde kılınan namazdır” buyurmuşlardır.

“Cennetin anahtarı namazdır”

“Kıyamet gününde ilk önce namaza bakılır. Eğer şartları, rükunları tamam ise, diğer amelleri ile birlikte sahibinin yüzüne çarparlar.”

“namazı ilk vaktinde kılanın, son vaktinde kılana göre üstünlüğü, ahiretin dünyaya olan üstünlüğü gibidir.”

“Rasulullah bir sahabeye şöyle dedi: “Alah’ın huzurunda çok çok secde et, çok çok namaz kıl. Çünkü Allah, her secde sebebiyle, bir derece yükseltir ve suçlarından birini affeder.”

“Hiçbir Müslüman yoktur ki, namaz vakti gelince, abdestini güzelce alıp, ruku ve huşuyu tam manasıyla yerine getirerek namazını kılsın da, bu namaz, büyük günahlardan olmayan geçmiş günahlarına kefaret olmasın. Ve bu kefaret ömrü boyunca devam edip gider.”

“rasulullah bir kutsi hadiste şöyle buyurmuştur: ‘Allah Teâla buyurdu ki:”Ben Muhammed ümmeti üzerine beş vakit namazı farz kıldım. Bunları vakitlerinde kılıp gelen kimseyi de cennete koyacağımı ahdettim. Namazlarına devam etmeyen kimseye ise hiçbir ahdim yoktur.”

“Uyku sebebiyle, namazı terk etmek bir kusur sayılmaz. Uyanık halde iken farzın terk ve geciktirilmesinde günah vardır.”

Hz.Peygamber(Sallallahu Aleyhi Ve Sellem) şöyle buyurdu:”İkindi namazını kaçıran kimse,sanki ailesi ve malı elinden kaçırılmış gibidir.”

Hz.Peygamber(Sallallahu Aleyhi Ve Sellem) şöyle buyurdu:”Namaz vakitleri arasında namaz,iki Cuma arasında Cuma namazı,iki Ramazan arasında Ramazan orucu,büyük günahlardan sakınıldığı sürece,küçük günahları siler.”

Peygamberimize(Sallallahu Aleyhi Ve Sellem):

-Hangi amel daha faziletlidir?diye soruldu.O’da:
-Vaktinde kılınan namazdır,buyurdu.

Rasulallah(Sallallahu Aleyhi Ve Sellem) şöyle buyurdu:”Allah’ın en çok sevdiği yerler,O’nun mescidleridir.”

Hz.Peygamber(Sallallahu Aleyhi Ve Sellem) şöyle buyurdu:”Biriniz mescide girince,oturmadan önce iki rekat namaz kılsın.”

Peygamberimiz(Sallallahu Aleyhi Ve Sellem) kadınlara hitaben şöyle buyurdu:”Siz kadınlardan herhangi biriniz,mescidde hazır bulunmak isterse,hiçbir kokuya el sürmesin(güzel koku sürünmesin.)”

Resulallah(Sallallahu Aleyhi Ve Sellem) şöyle buyurdu:”Evlerinizde namaz kılınız.Evlerinizi(namaz kılmayarak) kabirlere çevirmeyiniz.”

Hz.Peygamber(Sallallahu Aleyhi Ve Sellem) şöyle buyurdu:”Biriniz farz namazı mescidde kılınca,kendi evini de namazdan nasipli kılsın.Çünkü Allahu Teala,namaz sebebiyle onun evinde bir hayır yaratır.”

Ve onlar, Suleyman’in mulku (nubuvveti) hakkinda seytanlarin anlattiklarina uydular. Suleyman inkar etmedi; ancak seytanlar inkar etti. Onlar, insanlara sihri ve Babil’deki iki melege Harut’a ve Marut’a indirileni ogretiyorlardi. Oysa o ikisi: “Biz, yalnizca bir fitneyiz, sakin inkar etme” demedikce hic kimseye (bir sey) ogretmezlerdi. Fakat onlardan erkekle karisinin arasini acan seyi ogreniyorlardi. Oysa onunla Allah’in izni olmadikca hic kimseye zarar veremezlerdi. Buna ragmen kendilerine zarar verecek ve yarar saglamayacak seyi ogreniyorlardi. Andolsun onlar, bunu satin alanin, ahiretten hicbir payi olmadigini bildiler; kendi nefislerini karsiliginda sattiklari sey ne kotu; bir bilselerdi. (2/102)

Iman edenlerle karsilastiklari zaman: “Iman ettik” derler. Seytanlariyla basbasa kaldiklarinda ise, derler ki: “Suphesiz, sizinle beraberiz. Biz (onlarla) yalnizca alay ediyoruz.” (2/14)

Ey insanlar, yeryuzunde olan seyleri helal ve temiz olarak yiyin ve seytanin adimlarini izlemeyin. Gercekte o, sizin icin apacik bir dusmandir. (2/168)

Ey iman edenler, hepiniz topluca “baris ve guvenlige (Silm’e, Islam’a) girin ve seytanin adimlarini izlemeyin. Cunku o, size apacik bir dusmandir. (2/208)

Seytan, sizi fakirlikle korkutuyor ve size cirkin -hayasizligi emrediyor. Allah ise, size kendisinden bagislama ve bol ihsan (fazl) vadediyor. Allah (rahmetiyle) genis olandir, bilendir. (2/268)

Faiz (riba) yiyenler, ancak seytan carpmis olanin kalkisi gibi, carpilmis olmaktan baska (bir tarzda) kalkmazlar. Bu, onlarin: “Alim-satim da ancak faiz gibidir” demelerinden dolayidir. Oysa Allah, alisverisi helal, faizi haram kilmistir. Kime Rabbinden bir ogut gelir de (faize) bir son verirse, artik gecmisi kendisine, isi de Allah’a aittir. Kim (faize) geri donerse, artik onlar atesin halkidir, orada surekli kalacaklardir. (2/275)

Ve meleklere: “Adem’e secde edin” dedik. Iblis haric (hepsi) secde ettiler. O ise, diretti ve kibirlendi, (boylece) kafirlerden oldu. (2/34)

Fakat Seytan, oradan ikisinin ayagini kaydirdi ve boylece onlari icinde bulunduklari (durum)dan cikardi. Biz de: “Kiminiz kiminize dusman olarak inin, sizin icin yeryuzunde belli bir vakte kadar bir yerlesim ve meta vardir” dedik. (2/36)

Iki toplulugun karsi karsiya geldikleri gun, sizden geri donenleri, kazandiklari bazi seyler dolayisiyla seytan onlarin ayagini kaydirmak istemisti. Ama andolsun ki, Allah onlari affetti. Suphesiz Allah, bagislayandir, yumusak olandir. (3/155)

Iste bu seytan, ancak kendi dostlarini korkutur. Siz onlardan korkmayin, eger mu’minlerseniz, Ben’den korkun. (3/175)

Fakat onu dogurdugunda -Allah onun ne dogurdugunu daha iyi bilirken- dedi ki: “Rabbim, dogrusu bir kiz (cocugu) dogurdum. Erkek ise, kiz gibi degildir. Ona Meryem adini koydum. Ben onu ve soyunu o tasa tutulmus (kovulmus) seytandan Sana sigindiririm.” (3/36)

Onlar, O’nu birakip da (birtakim) disilere taparlar. Onlar o her turlu hayirla iliskisi kesilmis seytandan baskasina tapmazlar. (4/117)

Ve onlar, mallarini insanlara gosteris olsun diye infak ederler, Allah’a ve ahiret gunune de inanmazlar. Seytan, kime arkadas olursa, artik ne kotu bir arkadastir o. (4/38)
Sana indirilene ve senden once indirilene gercekten inandiklarini one surenleri gormedin mi? Bunlar, tagut’un onunde muhakeme olmayi istemektedirler; oysa onlar onu reddetmekle emrolunmuslardir. Seytan da onlari uzak bir sapiklikla sapitmak ister. (4/60)

Iman edenler Allah yolunda savasirlar; inkar edenler ise tagut yolunda savasirlar oyleyse seytanin dostlariyla savasin. Hic suphesiz, seytanin hileli-duzeni pek zayiftir. (4/76)

Kendilerine guven veya korku haberi geldiginde, onu yayginlastiriverirler. Oysa bunu peygambere ve kendilerinden olan emir sahiplerine goturmus olsalardi, onlardan �sonuc-cikarabilenler,’ onu bilirlerdi. Allah’in uzerinizdeki fazli ve rahmeti olmasaydi, aziniz haric herhalde seytana uymustunuz. (4/83)

Onlari -ne olursa olsun- sasirtip-saptiracagim, en olmadik kuruntulara dusurecegim ve onlara kesin olarak davarlarin kulaklarini kesmelerini emredecegim ve Allah’in yarattiklarini degistirmelerini emredecegim.” Kim Allah’i birakip da seytani dost (veli) edinirse, kuskusuz o, apacik bir husrana ugramistir. (Seytan) Onlara vaadler ediyor, onlari en olmadik kuruntulara dusuruyor. Oysa seytan, onlara bir aldanistan baska bir sey va’detmez. (4/119-120)

Ey iman edenler, icki, kumar, dikili taslar ve fal oklari ancak seytanin islerinden olan pisliklerdir. Oyleyse bun(lar)dan kacinin; umulur ki kurtulusa erersiniz. Gercekten seytan, icki ve kumarla araniza dusmanlik ve kin dusurmek, sizi, Allah’i anmaktan ve namazdan alikoymak ister. Artik vazgectiniz degil mi? (5/90-91)

Boylece her peygambere, insan ve cin seytanlarindan bir dusman kildik. Onlardan bazisi bazisini aldatmak icin yaldizli sozler fisildarlar. Rabbin dileseydi bunu yapmazlardi. Oyleyse onlari yalan olarak duzmekte olduklariyla basbasa birak. (6/112)

Uzerinde Allah’in isminin anilmadigi seyi yemeyin; cunku bu fisk’tir (yoldan cikistir). Gercekten seytanlar, sizinle mucadele etmeleri icin kendi dostlarina gizli-cagrilarda bulunurlar. Onlarla itaat ederseniz suphesiz siz de musriklersiniz. (6/121)

Hayvanlardan yuk tasiyan ve (yunlerinden, tuylerinden) dosek yapilanlari da (yaratan O’dur). Allah’in size rizik olarak verdiklerinden yiyin ve seytanin adimlarina uymayin. Cunku o, sizin icin apacik bir dusmandir. (6/142)

Onlara, zorlu azabimiz geldigi zaman yalvarmalari gerekmez miydi? Ama onlarin kalpleri katilasti ve seytan onlara yapmakta olduklarini cekici (suslu) gosterdi. (6/43)

Ayetlerimiz konusunda �alayli tartismalara dalanlar:’ -onlar bir baska soze gecinceye kadar- onlardan yuz cevir. Seytan sana unutturacak olursa, bu durumda hatirlamadan sonra, artik zulmeden toplulukla beraber oturma. (6/68)

De ki: “Bize yarari ve zarari olmayan Allah’tan baska seylere mi tapalim? Allah bizi hidayete erdirdikten sonra, seytanlarin ayartarak yerde saskinca biraktiklari, arkadaslarinin da: “Dogru yola, bize gel” diye kendisini cagirdigi kimse gibi topuklarimiz uzerinde gerisin geri mi dondurulelim?” De ki: “Hic suphesiz Allah’in yolu, asil yoldur. Ve biz alemlerin Rabbine (kendimizi) teslim etmekle emrolunduk.” (6/71)

Onlara kendisine ayetlerimizi verdigimiz kisinin haberini anlat. O, bundan siyrilip-uzaklasmis, seytan onu pesine takmisti. O da sonunda azginlardan olmustu. (7/175)

Andolsun, biz sizi yarattik, sonra size suret (bicim-sekil) verdik, sonra meleklere: “Adem’e secde edin” dedik. Onlar da Iblis’in disinda secde ettiler; o, secde edenlerden olmadi. (Allah) Dedi: “Sana emrettigimde, seni secde etmekten alikoyan neydi?” (Iblis) Dedi ki: “Ben ondan hayirliyim; beni atesten yarattin, onu ise camurdan yarattin.” (Allah “Oyleyse ordan in, orda buyuklenmen senin (hakkin) olmaz. Hemen cik. Gercekten sen, kucuk dusenlerdensin.” O da: “(Insanlarin) dirilecekleri gune kadar beni gozle(yip ertele.)” dedi. (Allah “Sen gozlenip-ertelenenlerdensin” dedi. Dedi ki: “Madem oyle, beni azdirdigindan dolayi onlar(i insanlari saptirmak) icin mutlaka senin dosdogru yolunda (pusu kurup) oturacagim.” “Sonra muhakkak onlerinden, arkalarindan, saglarindan ve sollarindan sokulacagim. Onlarin cogunu sukredici bulmayacaksin.” (Allah) Dedi: “Kinanip alcaltilmis ve kovulmus olarak ordan cik. Andolsun, onlardan kim seni izlerse, cehennemi sizlerle dolduracagim.” Ve ey Adem, sen ve esin cennete yerles. Ikiniz dilediginiz yerden yiyin; ama su agaca yaklasmayin. Yoksa zalimlerden olursunuz. Seytan, kendilerinden �ortulup gizlenen cirkin yerlerini’ aciga cikarmak icin onlara vesvese verdi ve dedi ki: “Rabbinizin size bu agaci yasaklamasi, yalnizca, sizin iki melek olmamaniz veya ebedi yasayanlardan kilinmamaniz icindir.” Ve: “Gercekten ben size ogut verenlerdenim” diye yemin de etti. Boylece onlari aldatarak dusurdu. Agaci tattiklari anda ise, ayip yerleri kendilerine beliriverdi ve uzerlerini cennet yapraklarindan ortmeye basladilar. (O zaman) Rableri kendilerine seslendi: “Ben sizi bu agactan menetmemis miydim? Ve seytanin sizin gercekten apacik bir dusmaniniz oldugunu soylememis miydim?” (7/11-22)

Ey Ademogullari, seytan, anne ve babanizin cirkin yerlerini kendilerine gostermek icin, elbiselerini siyirtarak, onlari cennetten cikardigi gibi sakin sizi de bir belaya ugratmasin. Cunku o ve taraftarlari, (kendilerini goremeyeceginiz yerden) sizleri gormektedir. Biz gercekten seytanlari, inanmayacaklarin dostlari kildik. (7/27)

Kimine hidayet verdi, kimi de sapikligi haketti. Cunku bunlar, Allah’i birakip seytanlari veli edinmislerdi. Ve gercekten onlari dogru yolda saymaktadirlar. (7/30)

Eger sana seytandan yana bir kiskirtma (vesvese veya igva) gelirse, hemen Allah’a sigin. Cunku O, isitendir, bilendir. (Allah’tan) Sakinanlara seytandan bir vesvese eristiginde (once) iyice dusunurler (Allah’i zikredip-anarlar), sonra hemen bakarsin ki gorup bilmislerdir. (Seytan’in) Kardesleri ise, onlari sapikliga suruklerler, sonra peslerini birakmazlar. (7/200-202)

Hani kendisinden bir guvenlik olarak sizi bir uyuklama buruyordu. Sizi kendisiyle tertemiz kilmak, sizden seytanin pisliklerini gidermek, kalblerinizin ustunde (guven ve kararlilik duygusunu) pekistirmek ve bununla ayaklarinizi (arz uzerinde) saglamlastirmak icin size gokten su indiriyordu. (8/11)

O zaman seytan onlara amellerini cekici gostermis ve onlara: “Bugun sizi insanlardan bozguna ugratacak kimse yoktur ve ben de sizin yardimcinizim” demisti. Ne zaman ki, iki topluluk birbirini gorur oldu (karsilasti) o, iki topugu ustunde geri dondu ve: “Suphesiz ben sizden uzagim. Cunku ben sizin gormediginizi goruyorum, ben Allah’tan da korkuyorum” dedi. Allah (ceza ile) sonuclandirmasi pek siddetli olandir. (8/48)

Babasini ve annesini tahta cikarip oturttu; onun icin secdeye kapandilar. Dedi ki: “Ey Babam, bu, daha onceki ruyamin yorumudur. Dogrusu Rabbim onu gercek kildi. Bana iyilik etti, cunku beni zindandan cikardi. Seytan benimle kardeslerimin arasini actiktan sonra, (O,) colden sizi getirdi. Suphesiz benim Rabbim, diledigini pek ince duzenleyip tedbir edendi. Gercekten bilen, hukum ve hikmet sahibi O’dur.” (12/100)

Ikisinden kurtulacagini sandigi kisiye dedi ki: “Efendinin katinda beni hatirla.” Fakat seytan, efendisine hatirlatmayi ona unutturdu, boylece daha nice yillar (Yusuf) zindanda kaldi. (12/42)

(Babasi) Demisti ki: “Oglum, ruyani kardeslerine anlatma, yoksa sana bir tuzak kurarlar. Cunku seytan, insan icin apacik bir dusmandir.” (12/5)

Is hukme baglanip-bitince, seytan der ki: “Dogrusu, Allah, size gercek olan va’di va’detti, ben de size vaadde bulundum, fakat size yalan soyledim. Benim size karsi zorlayici bir gucum yoktu, yalnizca sizi cagirdim, siz de bana icabet ettiniz. Oyleyse beni kinamayin, siz kendinizi kinayin. Ben sizi kurtacak degilim, siz de beni kurtacak degilsiniz. Dogrusu daha once beni ortak kosmanizi da tanimamistim. Gercek su ki, zalimlere aci bir azab vardir.” (14/22)

Mutlaka: “Gozlerimiz donduruldu, belki biz buyulenmis bir topluluguz” diyeceklerdir. Andolsun, gokte burclar kildik ve onu gozleyenler icin susledik. Ve onu her kovulan seytandan koruduk. Ancak kulak hirsizligi yapan olursa, onu da parlak bir ates izler. (15/15-18)

“Ancak onlardan muhlis olan kullarin mustesna.” (Allah) Dedi ki: “Iste bu, bana gore dosdogru olan yoldur.” “Suphesiz, kiskirtilip-saptirilmislardan sana uyanlar disinda, senin benim kullarim uzerinde zorlayici hicbir gucun yoktur.” (15/40-42)
Andolsun Allah’a, senden onceki ummetlere de (elciler) gonderdik, fakat seytan onlara yapip ettiklerini suslu gostermistir; bugun de onlarin velisi odur ve onlar icin aci bir azab vardir. (16/63)

Oyleyse Kur’an okudugun zaman, kovulmus seytandan Allah’a sigin. Gercek su ki, iman edenler ve Rablerine tevekkul edenler uzerinde onun (seytanin) hicbir zorlayici-gucu yoktur. Onun zorlayici-gucu ancak onu veli edinenlerle, onunla O’na (Allah’a) ortak kosanlar uzerindedir. (16/98-100)

Cunku sacip-savuranlar, seytanin kardesleri olmuslardir; seytan ise Rabbine karsi nankordur. (17/27)

Kullarima, sozun en guzel olanini soylemelerini soyle. Cunku seytan aralarini acip bozmaktadir. Suphesiz seytan insanin acikca bir dusmanidir. (17/53)

“Onlardan guc yetirdiklerini sesinle sarsintiya ugrat, atlilarin ve yayalarinla onlarin ustune yaygarayi kopar, mallarda ve cocuklarda onlara ortak ol ve onlara cesitli vaadlerde bulun.” Seytan, onlara aldatmadan baska bir sey vadetmez. “Benim kullarim; senin onlar uzerinde hicbir zorlayici gucun (hakimiyetin) yoktur.” Vekil olarak Rabbin yeter. (17/64-65)

(Genc-yardimcisi) Dedi ki: “Gordun mu, kayaya sigindigimizda, ben baligi unuttum. Onu hatirlamami Seytan’dan baskasi bana unutturmadi; o da sasilacak tarzda denizde kendi yolunu tuttu.” (18/63)

Hani meleklere: “Adem’e secde edin” demistik; Iblis’in disinda (digerleri) secde etmislerdi. O cinlerdendi, boylelikle Rabbinin emrinden disari cikmisti. Bu durumda Beni birakip onu ve onun soyunu veliler mi edineceksiniz? Oysa onlar sizin dusmanlarinizdir. (Bu,) Zalimler icin ne kadar kotu bir (tercih) degistirmedir. Goklerin ve yerin yaratilisinda da, kendi nefislerinin yaratilisinda da Ben onlari sahid tutmadim. Ben, saptiricilari yardimci-guc de edinmedim. (18/50-51)

Gormedin mi, biz gercekten seytanlari, kafirlerin uzerine gonderdik, onlari tahrik edip kiskirtiyorlar. (19/83)

“Babacigim, seytana kulluk etme, kuskusuz seytan, Rahman’a baskaldirandir.” “Babacigim, gercekten ben, sana Rahman tarafindan bir azabin dokunacagindan korkuyorum, o zaman seytanin velisi olursun.” (19/44-45)

Andolsun Rabbine, biz onlari da, seytanlari da mutlaka hasredecegiz, sonra onlari cehennemin cevresinde diz ustu cokmus olarak hazir bulunduracagiz. Sonra, her bir gruptan Rahman’a karsi azginlik gostermek bakimindan en siddetli olanini ayiracagiz. Sonra biz ona (cehenneme) girmeye kimlerin en cok uygun oldugunu daha iyi biliriz. Sizden ona girmeyecek hic kimse yoktur. Bu, Rabbinin kesin olarak uzerine aldigi bir karardir. Sonra, takva sahiplerini kurtaririz ve zulmedenleri diz ustu cokmus olarak birakiveririz. (19/68-72)

Sonunda seytan ona vesvese verdi; dedi ki: “Sana sonsuzluk agacini ve yok olmayacak bir mulku haber vereyim mi?” (20/120)

Onun icin denizde dalgiclik yapan ve bundan baska is(ler) de goren seytanlardan kimseleri de (emrine verdik). Biz onlarin koruyuculari idik. (21/82)

Insanlardan kimi, Allah hakkinda bilgisi olmaksizin tartisir durur ve her azgin-kaypak seytaninin pesine duser. Ona yazilmistir: “Kim onu veli edinirse, suphesiz o (seytan) onu sasirtip-saptirir ve onu cilgin atesin azabina yoneltir.” (22/3-4)

Biz senden once hicbir Resul ve Nebi gondermis olmayalim ki, o bir dilekte bulundugu zaman, seytan, onun diledigine (bir kusku veya sapma unsuru) katip birakmis olmasin. Ama Allah, seytanin katip-birakmalarini giderir, sonra kendi ayetlerini saglamlastirip-pekistirir. Allah, gercekten bilendir, hukum ve hikmet sahibidir. Seytanin (bu tur) katip birakmalari, kalplerinde hastalik olanlara ve kalpleri (her turlu) duyarliliktan yoksun bulunanlara (Allah’in) bir deneme kilmasi icindir. Suphesiz zalimler, (gercegin kendisinden) uzak bir ayrilik icindedirler. (22/52-53)

Ve de ki: “Rabbim, seytanin kiskirtmalarindan sana siginirim.” (23/97)

Ey iman edenler, seytanin adimlarina uymayin. Kim seytanin adimlarina uyarsa, (bilsin ki) gercekten o (seytan) cirkin utanmazliklari ve kotulugu emreder. Eger Allah’in uzerinizde fazli ve rahmeti olmasaydi, sizden hicbiri ebedi olarak temize cikamazdi. Ancak Allah, diledigini temize cikarir. Allah, isitendir, bilendir. (24/21)

“Cunku o, gercekten bana geldikten sonra beni zikirden (Kur’an’dan) saptirmis oldu. Seytan da insani �yapayalniz ve yardimsiz” birakandir.” (25/29)

Allah’i birakip kendilerine yarar ve zarar saglayamayacak seylere ibadet ediyorlar. Kafir, (asil) kendi Rabbine karsi (seytana) arka cikandir. (25/55)

Onu (Kur’an’i) seytanlar indirmemistir. (26/210)

Seytanlarin kimlere inmekte olduklarini size haber vereyim mi? Onlar, �gercegi ters yuz eden,’ gunaha duskun olan her yalanciya inerler. Bunlar (seytanlara) kulak verirler ve cogu yalan soylemektedirler. (26/221-223)

“Onu ve kavmini, Allah’i birakip da gunese secde etmektelerken buldum, seytan onlara yaptiklarini suslemistir, boylece onlari (dogru) yoldan alikoymustur; bundan dolayi onlar hidayet bulmuyorlar.” (27/24)

(Musa) Halkinin haberi olmadigi bir zamanda sehre girdi, orda kavga etmekte olan iki adam buldu; bu kendi taraftarlarindan, su da dusmanlarindan. Derken taraftarlarindan olan, dusmanlarindan olana karsi ondan yardim istedi. Bunun uzerine ona bir yumruk atti ve isini bitiriverdi. (Sonra da “Bu seytanin isindendir; o, gercekten acikca saptirici bir dusmandir” dedi. (28/15)

Ad’i ve Semud’u da (yikima ugrattik). Gercek su ki, kendi oturduklari yerlerden size (durumlari) belli olmaktadir. Kendi yaptiklarini seytan susleyip-cekici kildi, boylece onlari yoldan alikoydu. Oysa onlar gorebilen kimselerdi. (29/38)

Onlara; “Allah’in indirdiklerine uyun” denildiginde, derler ki; “Hayir, biz atalarimizi uzerinde buldugumuz seye uyariz.” Sayet seytan, onlari cilginca yanan atesin azabina cagirmissa da mi (buna uyacaklar)? (31/21)
Andolsun, Iblis, kendileri hakkinda zannini dogrulamis oldu, boylelikle iman eden bir grup disinda, ona uymus oldular. (34/20)

Ey insanlar, hic suphesiz Allah’in va’di haktir; oyleyse dunya hayati sizi aldatmasin ve aldatici(lar) da, sizi Allah ile (Allah’in adini kullanarak) aldatmasin. Gercek su ki, seytan sizin dusmaninizdir, oyleyse siz de onu dusman edinin. O, kendi grubunu, ancak cilginca yanan atesin halkindan olmaga cagirir. (35/5-6)

“Ey adem ogullari, ben size and vermedim mi ki: Seytana kulluk etmeyin, cunku, o, sizin icin apacik bir dusmandir;” (36/60)

Onun tomurcuklari, seytanlarin baslari gibidir. (37/65)

Suphesiz biz dunya gogunu �cekici bir susle’, yildizlarla susleyip-donattik. Ve itaatten cikmis her azgin seytandan koruduk; Ki onlar, Mele’i A’la’ya kulak verip dinleyemezler, her yandan kovulup atilirlar; Uzaklastirilirlar. Onlara kesintisiz bir azab vardir. Ancak (sozu hirsizlama) calip-kapan olursa, artik onu da delip gecen �yakici bir alev’ izler (ve yok eder). (37/6-10)

Seytanlari da; her bina ustasini ve dalgic olani. (38/37)

Kulumuz Eyyub’u da hatirla. Hani o: “Herhalde seytan, bana kahredici bir aci ve azab dokundurdu” diye Rabbine seslenmisti. (38/41)

Hani Rabbin meleklere: “Gercekten ben, camurdan bir beser yaratacagim” demisti. “Onu bir bicime sokup, ona ruhumdan ufledigim zaman siz onun icin hemen secdeye kapanin.” Meleklerin hepsi topluca secde etti; Yalniz Iblis haric. O buyukluk tasladi ve kafirlerden oldu. (Allah) Dedi ki: “Ey Iblis, iki elimle yarattigima seni secde etmekten alikoyan neydi? Buyuklendin mi, yoksa yuksekte olanlardan mi oldun?” Dedi ki: “Ben ondan daha hayirliyim; sen beni atesten yarattin, onu ise camurdan yarattin.” (Allah) Dedi ki: “Oyleyse ordan (cennetten) cik, artik sen kovulmus bulunmaktasin.” “Ve suphesiz, din (kiyametteki hesap) gunune kadar benim lanetim senin uzerinedir.” Dedi ki: “Rabbim, oyleyse onlarin dirilecekleri gune kadar bana sure tani.” Dedi ki: “O halde, sure taninanlardansin.” “Bilinen vaktin gunune kadar.” Dedi ki: “Senin izzetin adina andolsun, ben, onlarin tumunu mutlaka azdirip-kiskirtacagim.” “Ancak onlardan, muhlis olan kullarin haric.” (Allah) “Iste bu haktir ve ben hakki soylerim” dedi. “Andolsun, senden ve iclerinde sana tabi olacak olanlardan tumuyle cehennemi dolduracagim.” (38/71-85)

Sayet sana seytandan bir kiskirtma gelecek olursa, hemen Allah’a sigin. Cunku O, isitendir, bilendir. (41/36)

Kim Rahman’in zikrini gormezlikten gelirse, biz bir seytana onun �uzerini kabukla baglattiririz’; artik bu, onun bir yakin dostudur. Gercekten bunlar (bu seytanlar), onlari yoldan alikoyarlar; onlar ise, kendilerinin gercekten hidayette olduklarini sanirlar. Sonunda bize geldigi zaman, der ki: “Keske benimle senin aranda iki dogu (dogu ile bati) uzakligi olsaydi. Meger ne kotu yakin-dost(mussun sen).” (Bu soylenmeleriniz,) Bugun size kesin olarak bir yarar saglamaz. Cunku zulmettiniz. Suphesiz azabta da ortaksiniz. (43/36-39)

Seytan sakin sizi (Allah’in yolundan) alikoymasin. Gercekten o, sizin icin acikca bir dusmandir. (43/62)

Suphesiz, kendilerine hidayet acikca belli olduktan sonra, gerisin geri (kufre) donenleri, seytan kiskirtmis ve uzun emellere kaptirmistir. (47/25)

Suphesiz �gizli toplantilarin fisildasmalari’ (kulis), iman edenleri uzuntuye dusurmek icin ancak seytan (urunu olan isler)dandir. Oysa Allah’in izni olmaksizin o, onlara hicbir seyle zarar verecek degildir. Su halde mu’minler, yalnizca Allah’a tevekkul etsinler. (58/10)
Seytan onlari sarip-kusatmistir; boylelikle onlara Allah’in zikrini unutturmustur. Iste onlar, seytanin firkasidir. Dikkat edin; suphesiz seytanin firkasi, husrana ugrayanlarin ta kendileridir. (58/19)

Kendilerinden once yakin gecmiste olanlarin durumu gibi; onlar, yaptiklarinin sonucunu tadmislardir. Onlara aci bir azab vardir. Seytanin durumu gibi; cunku insana “Inkar et” dedi, inkar edince de: “Gercek su ki, ben senden uzagim. Dogrusu ben, alemlerin Rabbi olan Allah’tan korkarim” dedi. Sonunda onlarin akibetleri, suphesiz atesin icinde ikisinin de suresiz olarak kalici olmalaridir. Iste zalim olanlarin cezasi budur. (59/15-17)

Andolsun, Biz en yakin olan gogu (dunya gogunu) kandillerle susleyip-donattik ve bunlari, seytanlar icin taslama-birimleri (rucum) kildik. Onlar icin cilginca yanan atesin azabini hazirladik. (67/5)

O (Kur’an) da kovulmus seytanin sozu degildir. (81/25)

Seytanla ilgili hadisler

Kiyamet gununde Allah’in mahlukati icinden en cok bugz ettigi kimseler sunlardir: Yalancilar, kibirliler ve din kardeslerine karsi kalblerinde (gizli) kin besledikleri halde, onlarla bulustuklarinda kendilerine (zahiren) iyi muamele yapanlar. Bir de Allah ve Resulune cagrildiklarinda yavas davranan, fakat seytan ve onun emrine cagrildiklarinda ise suratle hareket edenlerdir.
Ravi: Hz. Vazin Ibni Ata (r.a.)

Aglayiniz, fakat seytanin cigirtkani olmaktan sakininiz. Zira aglamak goz ve kalbten oldukca Allah’tandir ve Rahmettendir. El ve dille oludugu zaman ise seytandandir.
Ravi: Hz. Ibni Abbas (r.anhuma)

Size Ramazan ayi geldi. O mubarek bir aydir. Allah size Ramazan ayi orucunu farz kildi. O ayda gok (rahmet) kapilari acilir, Cehennem kapilari kapanir ve azili seytanlar baglanir. O ayda bir gece vardir ki bin aydan daha hayirlidir. Kim o gecenin hayrindan mahrum kalmissa, o kimse hakikaten (butun hayirlardan) mahrum kalmistir.
Ravi: Hz. Eb� Hureyre (r.a.)

Beyaz horoz edininiz. Zira kendisinde beyaz horoz olan eve seytan ve buyucu yaklasamaz. Ve o evin etrafindaki evlere de.
Ravi: Hz. Enes (r.a.)

Dunyadan sakinin. Kadinlardan da sakinin. Zira seytan cok aldatici, yaniltmak icin gozetici ve netice alicidir. O, takva sahiplerini avlamakta kadinlardan daha uygun bir tuzaga sahip olmamistir.
Ravi: Hz. Muaz (r.a.)

Sekerat (olume yaklasma) halindekilerin yaninda hazir olun. Ve onlara “L� ilahe Illallah’i” telkin edin. Ve onlari Cennetle de mujdeleyin. Zira erkeklerden ve kadinlardan halim olanlar bile boyle bir durumda saskinlik icinde kalir. Ve seytanin da, Adem ogluna en yakin oldugu zaman bu vakittir. Nefsim kudret elinde olan Allah’a yemin ederim ki, olum meleginin gorulmesi bin kilic darbesinden daha muthistir. Gene nefsim kudret elinde olan Allah’a yemin ederim ki, mu’min bir kulun, her bir damarinin dolastigi yerde aci duymadikca, nefesi cikmaz.
Ravi: Hz. Vasile (r.a.)

Allah teala bir kula bugz ettigi zaman, ondan hayayi soyup alir. Hayayi alinca da o kimseyi sen sevmeyen ve sevilmeyen bir sahis olarak gorursun. Allah, emaneti de ondan alir. Emanet alininca, merhameti de alir. Merhamet alininca da Islam’in esasini da o kimseden alir. Islam’in esasi alininca da, o kimseyi artik kovulmus bir seytan olarak gorursun.
Ravi: Hz. Ibni Omer (r.anhuma)

Sizden biri helaline yakin olmak istediginde ortunsun, helalini de ortsun. Onlar merkeb ciplakligi gibi uryan olmasinlar. (Allah’dan haya, meleklerden edep, seytandan da kacinmak icin.)
Ravi: Hz. Eb� Um�me (r.a.)

Yatagina girdiginde soyle dua et: “Allahim! Tamam olan kelimelerine siginirim. Onun gazab ve ikabindan, kullarinin serrinden, seytanlarin vesveselerinden ve yanima gelmelerinden.”
Ravi: Hz. Velid Ibni Mugire (r.a.)

Muezzin ezan okudugu zaman seytan mescidden sur’atle cikar, muezzin sukut edince de geri doner. Muezzin kamet alinca, seytan sesli bir sekilde yellenerek yine mescidden cikar, sukut edince tekrar doner de namazda bulunan musluman kisi ile nefsi arasina girer. Boylece o sahis namazini fazla mi, yoksa noksan mi kildi bilemez olur. Sizden biriniz boyle bir durumla karsilastiginda, otururken, selam vermeden once, iki secde yapsin ve sonra selam versin.
Ravi: Hz. Eb� Hureyre (r.a.)

Sultan ofkelendigi zaman seytan ona musallat olur.
Ravi: Hz. Urve Bin Muhammed (r.a.)

Insan uykusundan uyandigi zaman, ona sur’atle bir melek ve bir seytan yaklasir. Melek kendisine: “Hayirla basla”, seytan ise: “Serle basla” der. Eger o kimse: “Hamd olsun O Allah’a ki, olumumden sonra nefsime hayat verdi. Hamd olsun O Allah’a ki, gogu arz uzerine dusmekten alikoydu. Hamd olsun O Allah’a ki, uzerine olum hukum olunani tutar, digerlerini belirli bir muddete kadar birakir” der ise, melek seytani kovar ve o kimseyi muhafaza eder.
Ravi: Hz. C�bir (r.a.)

Seytan sabaha eristiginde askerlerini etrafa gonderirken onlara soyle der: “Kim bir muslumani haktan saptirirsa, ona tac giydiririm.” Sonra askerlerinden biri ona gelir ve soyle der: “Ben, birisinin karisini bosayincaya kadar yanindan ayrilmadan calistim.” Bunun uzerine seytan: “Mumkundur ki, o tekrar evlensin.” Diger biri gelir ve soyle der: “Bu gun birisini ana ve babasina isyan ettirinceye kadar basindan ayrilmadan ugrastim.” Bunun uzerine seytan: “Umulur ki, o kimse onlara iyilik yapsinda iyilerden olsun” der. Baska birisi gelir ve soyle der: “Ben, bir insani Allah’a sirk kosuncaya kadar saptirmaya devam ettim.” Bunun uzerine seytan: ” Iste aradigim sensin, sen” der ve taci ona giydirir.
Ravi: Hz. Eb� M�sa (r.a.)

Kiyamet yaklastiginda, muslumanin ruyasi hemen hemen yalan cikmaz. Ruyasi en sadik olan da sozu en dogru olandir. Muslumanin ruyasi Nubuvvetin kirkbes cuz’unden biridir. Ruya uctur: Salih ruya ki, Bu Allah’dan bir mujdedir. Huzun veren ruya ki, bu da seytandandir. Ve bir de kisinin kendi nefsinin ilka ettigi ruyadir. Biriniz hosuna gitmeyen bir ruya gordugunde kalksin ve (sol tarafina) tukursun. Ve onu baskalarina anlatmasin. Ruyada bagli olmaktan sevin. Zira ruyada bag, dinde sebattir. Lakin boynundaki demir bagdan hoslanma. (Zira bu agir yuke delalet eder.)
Ravi: Hz. Eb� Hureyre (r.a.)

Sizden biri bir sey yedigi zaman sag eliyle yesin, bir sey ictigi zaman sag eliyle icsin. Zira seytan sol eliyle yer, sol eliyle icer.
Ravi: Hz. Ibni Omer (r.anhuma)

Sizden birisi bir sey yediginde sag eliyle yesin, sag eliyle icsin, sag eliyle alsin, sag eliyle versin. Zira seytan solu ile yer, solu ile icer, solu ile verir, solu ile alir.
Ravi: Hz. Eb� Hureyre (r.a.)

Sizden birisi yemek yediginde lokmasi duserse, uzerinde olani temizlesin sonra da onu yesin. O lokmayi seytana birakmasin.
Ravi: Hz. C�bir (r.a.)

Bir kimse bir sefer murad ederde evinden ciktigi zaman: “Bismillah, Hasbiyallah, tevekeltu Alallah” derse, melek der ki: “Bu sana yeterli oldu. Hidayete nail oldun ve korundun.” Seytan ise oradan uzaklasir ve diger bir seytana soyle der: “Hidayete nail olan, kifayete eren ve korunan bir kisiye sen ne yapabilirsin?”
Ravi: Hz. Enes (r.a.)

Bir kimse evine girerken ve yemege baslarken Allah’in ismini zikrederse, seytan (yardimcilarina): “Sizin icin burada gecelemek de yok, yemek te yok ” der. Fakat evine girerken Allah’in adini anmazsa seytan: “Geceleyecek yere de yemege de kavustunuz” der.
Ravi: Hz. C�bir (r.a.)

Sizden birisi mescide girdigi zaman Peygamber uzerine selam getirsin, sonra soyle desin: “Allahummeftahl� ebv�be Rahmetike.” Ve mescidden cikinca da Peygambere selam getirsin ve desin: “Allahummagsamn� minesseytan.” (Allahim beni seytanin serrinden koru.)
Ravi: Hz. Eb� Hureyre (r.a.)

Sizden biri hosuna gitmeyen bir ruya gordugunde sol tarafina uc defa tukursun ve seytandan Allah’a siginsin ve uzerinde oldugu yanindan digerine donsun.
Ravi: Hz. C�bir (r.a.)

Sizden biri hoslandigi bir ruya gorurse o ancak Allah’dandir. Oyle ise Allah’a hamd etsin ve onu anlatsin. Bunun gayrisini, yani hoslanmadigi bir ruya gorurse, o da ancak seytandandir. Oyleyse serrinden Allah’a siginsin ve onu hic kimseye anlatmasin. Bu takdirde kendisine bir zarar olmaz.
Ravi: Hz. Eb� Said (r.a.)

Icinde vesvese dogdugunda sag elinin sehadet parmagini kaldir, sol uyluguna vur ve “Bismillah” de. Zira bu seytanin bicagidir.
Ravi: Hz. Eb� Melih (r.a.)

Dort sey kimde bulunursa Allah, onun vucudunu Cehenneme haram eder. Ve dunyada onu seytandan ve nefsinden korur. Nefsi bir seye heves ettigi halde nefse hakim olur, yaptirmaz; Nefsi bir seyden tiksindigi halde onu yaptirir; Nefsin sehvet ve gadabina hakim olur. Dort sey de kimde bulunursa, Allah onu rahmetine gark eder ve Cennetine kor; Bir miskini barindirmak; Zaif birine acimak; Koleye rifk ile muamele etmek; Anne ve babasina infak etmek.
Ravi: Hz. Eb� Hureyre (r.a.)

Ashabima ve onlari takip edenlere, onlari da takip edenlere hurmet ediniz. Bundan sonrakilerde yalan zuhur eder. Daha “yemin et” demeden yemin ederler. Istenmeden sahidlik yaparlar. Kim ki Cennetin orta yerin isterse, cemaate katilsin. Tefrikadan sakinin. Muhakkak seytan, yalniz kimselere musallat olur. Iki kisiden ise uzaktir. Sakin ha hic bir adam (yabanci) bir kadinla yalniz kalmasin. Zira ucuncusu seytandir. Kim ki hasene yapinca sevinir ve seyyiat yapinca uzulurse o mumindir.
Ravi: Hz. Omer (r.a.)

Ummetimin ihlil�ttan emin olmasi, Kureysle iyi gecinmelerindendir. Kureys Ehlullahtir, Kureys Ehlullahtir, Kureys Ehlullahtir. Kim ki Kureys’e karsi asker olursa, o seytanin askeridir.
Ravi: Hz. Ibni Abbas (r.anhuma)

Kendileriyle oturdugunuz ve ilim aldiginiz kimselere bakiniz. Zira ahir zamanda seytanlar insan seklinde temessul edecekler. Onlarin yanlis hadis uyduracaklari endisesiyle memleketini, ismini, babasinin ismini, asiretini tahkik edin. Ayrildiginda onu kaybedersiniz.
Ravi: Hz. Ibni Mes’ud (r.a.)

Seytan kacti mi? Seytan kacti mi? Seytan kacti mi? Ya Omer (r.a.). Kur’an’in hepsi (haktir, k�fidir ve safidir) gercektir. Magfiret azaba donusturulmedikce, hel�li haram, harami da hel�l kilmadikca.
Ravi: Hz. Ishak (r.a.)

Allah (z.c.hz.) arefe gunu arafattakileri umumi olarak mel�ikelere takdim etti. Hazreti Omer’i ise hususi takdim etti. Gok yuzunde hic bir melek yoktur ki Omer (r.a.)’i sevmesin, hurmet etmesin. Yer yuzunde de hic bir seytan yok ki ondan kacmasin.
Ravi: Hz. Ibni Abbas (r.anhuma)

Allah (z.c.hz.) zulmetmedikce, kadi ile beraberdir. Zulmedince himayesini ceker. Ve onu seytanla yalniz birakir.
Ravi: Hz. Ibni Ebu Evfa (r.a.)

Allah (z.c.hz.) ve melekleri ilk saffa sal�t eder. Saflari duzeltin, omuzlari birlestirin ve kardesinize mul�yim bulunun. Bosluklari doldurun. Zira seytan araniza -Hicaz koyunu gibi- girer. (Bu koyun kavruk olur)
Ravi: Hz. Ibni Umame (r.a.)

Allah (z.c.hz.) aksirmayi sever. Esnemekten ise hoslanmaz. Sizden birisi aksirip, “Elhamdulill�h” dedi mi, duyan her muslumanin “Yerhamukellah” demesi vacib olur. Esnemek ise seytandandir. Esnemek gelince, elinizden gelirse geri cevirin. Biriniz “haa” diye esnerse seytan guler.
Ravi: Hz. Eb� Hureyre (r.a.)

Deve, seytanlardan yaratildi. Her devenin arkasinda bir seytan vardir. (Deve sahibine gurur gelir)
Ravi: Hz. Halid bin Mi’dan (r.a.)

Gunes seytanin boynuzu ile dogar, sonra ayrilir. Oglende tekrar beraber olur, sonra ayrilir. Batmaya yuz tuttumu yine beraber olur, sonra yine ayrilir. Bu uc zamanda namaz kilmayin.
Ravi: Hz: Saffan Ibni Muattal (r.a.)

Seytanlar, bayraklari ile carsilara giderler. Ilk girenle girerler, son cikanla cikarlar.
Ravi: Hz. Eb� Um�me (r.a.)

Seytan sizin her isinize burnunu sokar. Hatta yemeginize bile. Sizden birinizin lokmasi dusunce copunu alsin ve yesin, seytana birakmasin. Yemekten sonra ellerini (parmaklarini) yalasin. Cunku bilmezsiniz yemegin sizin icin mubarek kismi neresidir.
Ravi: Hz. C�bir (r.a.)

Seytan ali sever. Onun icin al giymekten ve sohretli elbise giymekten sakininiz.
Ravi: Hz. Rafi Ibni Yezid (r.a.)

Seytan, sizden biriniz namaz kilarken gelir, karistirir. Hatta hangi rek’atte oldugunu da sasirtir. Boyle zamanlarda secde-i sehiv yapiniz.
Ravi: Hz. Eb� Hureyre (r.a.)

Seytan Ademoglunun damarinda kan dolasir gibi dolasir. (Birakmaz pesini.)
Ravi: Hz. Safiyye (r.anha)

Seytan senden korkuyor ya Omer (r.a.)
Ravi: Hz. Bureyde (r.a.)

Seytan dedi ki: “Yarabbi! Izzetin hakki icin cani cikincaya kadar onlari igfal edecegim”. Rab da buyurdu ki: “Izzetim Cel�lim hakki icin istigfar ettikce, Ben de onlari affedecegim.”
Ravi: Hz. Eb� Said (r.a.)

Seytan onumden gecmek istedi, bogazini sIktim. Hatta dilinin soguklugunu elimde duydum. Suleyman (a.s.)in duasi olmasaydi, bu mescidde onu direge baglardim. Cocuklar da gelir, seyrederlerdi.
Ravi: Hz. C�bir Ibni Semure (r.a.)

Seytan, besmele cekilmemis taami kendine hel�l gorur. Bir arabi geldi. Yemege besmelesiz, uzanan elini tuttum. Yemin ederim ki, seytanin eli de onunki ile beraber elimin icindeydi.
Ravi: Hz. Huzeyfe (r.a.)

Sizden birisine namazda iken seytan gelir, maksadinin teline dokunur. Bu ona yel gibi gelir. Boyle olunca, koku veya ses olmadikca namazini bozmasin.
Ravi: Hz. Eb� Said (r.a.)

Seytan namaz ezanini duyunca zartayla kacar, sonra tekrar gelir, vesvese yapar. Kamette kacar ve tekrar gelir, gene vesvese yapar.
Ravi: Hz. Eb� Hureyre (r.a.)

Sizlerden birine seytan gelir ve icinizden sorar: “Seni kim yaratti?” “Allah” dersin. “Peki, Allah’i kim yaratti?” der Boyle olunca: “Amentu Bill�hi ve Res�lihi” dersin. O durmaz kacar.
Ravi: Hz. �ise (r.anha)

Seytan hortumunu ademoglunun kalbinin ustune koymustur. O kimse Allah’i anarsa, hortumu kalkar, unutursa, kalbi hortumunun icine duser. (O zaman yurek sIkintisi vaki olur. Bunu zikir giderir.)
Ravi: Hz. Enes (r.a.)

Seytan gelir, namazda mak’adi hareket ettirir. Boyle olunca acik bir ses veya koku duymadikca namazdan donmesin.
Ravi: Hz. Ibni Abbas (r.anhuma)

Muhakkak ki seytan, insanin kurdudur, koyunun kurdu gibi. Kurdun, suruden ayrilan koyunu yakaladigi gibi, o da cemaatten ayrilani kollar. Cokluk arasinda bulunan Cemaate ve mescide devam edin. (Burnunuzun dogrusuna gitmeyin)
Ravi: Hz. Muaz (r.a.)

Seytan bir kisiye kast eder, iki kisiye de kast eder. Ama uc kisi olunca kast edemez.
Ravi: Hz. Eb� Hureyre (r.a.)

Gazab seytandandir. Seytan da atesten yaratilmistir. Atesi de ancak su sondurur. Sizden biriniz gazaba gelince abdest alsin.
Ravi: Hz. Atiyyetussadi (r.a.)

Kadin seytan suretinde gelir ve seytan suretinde gider. Sizlerden biriniz bir kadini begendiginde, gelsin haniminin yanina, nefsindeki gecer.
Ravi: Hz. C�bir (r.a.)

Kadin, seytanin oklarindan bir oktur. Kim ki bir guzel kadin gorur de, Allah rizasi icin ona gozunu kaparsa, bunun hemen akabinde, Allah o kimseye oyle bir ibadet lutfeder ki, zevkini ona duyurur.
Ravi: Hz. Eb� Hureyre (r.a.)

Mel�ike an’ana (Bulut)dan indiklerinde, gokte kararlasan seylerden bahsederler. Seytanlar ise bunlardan bazilarina kulak kabartip duyarlar ve k�hinlere bildirirler. K�hinler de bunun yanina yuz daha katip satarlar.
Ravi: Hz. �ise (r.anha)

Nezir iki turludur: Allah icin olanin kefareti, onu odemektir. Seytan icin olanin ise, vefasi yoktur. Bunun icin yemin etmis olsa bile kefaret vermez. (tevbe gerekir)
Ravi: Hz. Ibni Abbas (r.anhuma)

Yilan taifesi cindendir. Biriniz onu (evde) gorunce (Nuh a.s’in ahdini koyarak) uc defa uzerine yurusun. Gene gelirse oldursun. Zira o seytandir.
Ravi: Hz. Eb� Said (r.a.)

Iblisin kopek burnu gibi burnu vardir. Ve onu �dem oglunun kalbine koymustur. Ona sehvet ve lezzetleri hatirlatir. Ve Allah hakkinda sekke dusurecek vesvese verir. Kul, “E�zu bill�hissem�’il alimi minesseytanirracim. Ve E�zu bill�hi en yahdur�n, Innallahe huvessem�’ul alim” dedikce hortumunu kalbinden ceker.(Bu sozler yurekten soylenecek. Yoksa zikirden ileri gecmez)
Ravi: Hz. Muaz (r.a.)

Mel’un iblis seytanlarina hitab eder ve der ki: “Et, kadin ve ickileri ele alin, zira ser icin bunlardan daha muessir bir sey bulamadim.”
Ravi: Hz. Ebud Derda (r.a.)

Sizlerden bir mescidde iken seytan gelir, onunla oynamaya baslar. Adamin hayvani ile oynadigi gibi. O adam kendini buna kaptirinca seytan da nihayet agzindan gemini vurur.(Yani huzuru fil�n unutturur ona)
Ravi: Hz. Eb� Hureyre (r.a.)

Sizlerden biri mescidde iken seytan gelir, onunla oynamaya baslar. Adamin hayvani ile oynadigi gibi. Adam mucadele etmeyip ona teslim oldugunda, yellenme taklidi yapip da alay edenler gibi, o taklidi yapar, adami fitneye ugratmak icin. Boyle bir sey oldugunda suphelenip de namazi terkederek camiden cikmayin. Ne zaman koku veya ses isitirseniz o zaman baska.
Ravi: Hz. Eb� Hureyre (r.a.)

Her seyin senami (zirvesi) vardir. Kur’anin da Bakara suresidir. Bu sure kimin evinde gece okunursa, uc gece seytan o eve gelemez. Kim de gunduz okursa, seytan o eve uc gun gelemez.
Ravi: Hz. Sehl Ibni Saad (r.anhuma)

Seytanin surmesi de vardir. Yalayip, koklayip, keyiflenecek seyi de vardir. (Besmeleyle yersen seytanin zayiflar) Uykuyu cok uyursan gozleri surmeli olur. Yalanin varsa yalanir. Ve ofkelendigin kadarda enfiyesini ceker.
Ravi: Hz. Enes (r.a.)

Evde bir yatak zevc icin, bir tane zevce icin, bir de misafir icin bulunsun yeter. Fazlasi seytan icindir.
Ravi: Hz. Sevban (r.a.)

(Hz. Ebu Bekir r.anh’a) Senin yaninda bir melek vardi. Sana yapilan tecavuzu reddediyordu. Ne vakit sen onun bazi sozlerini redde basladin, araya seytan girdi. Ben de burada seytanla oturamam dedi ve soyel buyurdu: Uc sey haktir; Zulme ugriyan bir kul Allah icin (ehemmiyet vermez) orali olmazsa, Allah (z.a.hz) da, yardimi ile onu aziz eder. Bir adam silai rahim niyetiyle verme kapisini acarsa, Allah (z.c.hz) da ona bolluk ihsan eder. Bir kimse de cogaltmak icin isteme kapisini acarsa, onu da Allah darliga dusurur.
Ravi: Hz. Eb� Hureyre (r.a.)

Suphesiz ben bir kelime biliyorum ki, (Su ofkeli adam) bunu soyleseydi elbette ofkeden ona gelen hal kendisinden giderdi. “E�zubill�himinesseyt�nirrac�m” ve ondan o hiddet gitti. (Iki kisi birbirlerine kotu sozler soylemisler, birinin yuzu kizarmis damarlari kabarmis idi)
Ravi: Hz. Suleyman Ibni Sured (r.a.)

Ben bir kelime biliyorum ki, bu kizgin kimse onu soylese idi gazabini giderirdi; “Allahumme inn� e�zu bike minesseytanir racim.”
Ravi: Hz. Muaz (r.a.)

Dun gece ruyamda acaib seyler gordum. Ummetimden bir kimse gordum ki, azab melekleri onu kusatmislardi da abdesti gelib, onu icinde bulundugu bu istenmiyen halden kurtardi. Gene bir kimse gordum ki kabir onu sIkiyordu. Namazi ona geldi ve onu kabir azabindan kurtardi. Gene bir kimseye seytanlarin musallat oldugunu gordum. Zikrullahi ona geldi ve seytanin tasallutundan onu kurtardi. (Seytanin tasallutu yurek sIkintisindan anlasilir) Gene ummetimden bir kimse gordum ki susuzluktan dili cikmisti. Ramazan orucu geldi onu suvardi. Yine bir recul gordum, kendisini zulmet sarmisti. Hacci ve umresi geldi ve onu o karanliklardan cikardi. Birini de gordum. Melekul Mevt ruhunu kabz etmek icin ona gelmisti. Anasina, babasina yaptigi iyilikler gelip o melege karsi cikti ve geri cevirdi. Bir recul de gorum. “muslamanlarla konusayim” diyor amma konusturmuyorlardi. Buna da silai rahmi gelip “Bu adam akrabasina giderdi” diyerek sefaat etti. Onlarla konustu ve beraber oldu. Birini de gordum, Peygamberlerin yanina gitmek istiyor, halka halka kovuyorlar onu. Onu da cunuplukten korkar olmasi (gusul abdesti) geldi de aldi, onu da yanima oruttu. Bir recul de gordum, atesin siddetinden eliyle korunmak istiyordu. Sadakasi geldi de basi uzerinde golge yapti ve yuzune perde oldu. Birini de gordum, zebaniler kendisini almaya gelmisti. Yaptigi emri bil maruf, nehyi anil munkeri geldi de kendisini kurtardi. Bir recul de gordum, atese atilmis (Allah korkusundan doktugu) goz yaslari geldi de onu Cehennemden kurtardi. Birini de gordum, defterini solundan veriliyor. Allah korkusu geldi, onu kurtardi ve defterini saga aldi. Terazisi hafif gelen bir kimse gordum. Kendinden evvel olen cocuklari gelip mizanini agirlastirdi. Cehennemin kenarinda bir adam gordum, onu da oradan Allah korkusu kurtardi. Birini de gordum, hurma sazi gibi titriyordu. Allah’a husnu zanni geldi ve titremesi durdu. Sirat koprusunde duse kalka giden birini gordum. Onu da selati selami gelip kurtardi ve sirati gecene kadar dogrulttu. Biriside Cennetin kapisina kadar geldi fakat kapilar kapaniyordu. Onu da Kelimei Sehadeti gelip Cennete koydu.
Ravi: Hz. Abdurrahman (r.a.)

Bir adam evinden cocuklari, ana babasi ve iyali icin (onlarin ihtiyacini temin icin ) cikiyorsa, bu Allah ugrundadir. Calim, tekebbur ve tefahur icin cikarsa o da seytan yolundadir.
Ravi: Hz. Kaab (r.a.)

Sana Allah’dan korkmani tavsiye ederim. Zira o korku, butun islerinin zinetidir. Sana Kur’an okumani, Allah’i zikretmeni tavsiye ederim. Zira o, senin semada anilmana sebebdir, yeryuzunde ise senin icin nurdur. Sukutunun uzun olmasini tavsiye ederim. Ancak hayir soz mustesna, zira bu sukut, seytani senden uzaklastirir. Ve din isinde sana yardimci olur. Cok gulmekten de sakin. Cunku o, kalbi oldurur ve yuzun nurunu giderir. Cihada mulazemet et, Cunku o, ummetimin Ruhbanligidir. Miskinleri sev ve onlarla dusup kalk. Kendinden asagidakine bak, yukaridakine bakma. Zira, sana Allah’in verdigi nimetleri kucumsememen icin bu hal daha uygundur. Seninle alakayi kesseler de akrabani ziyaret et. Aci olsa da Hakki soyle, Allah yolunda kinayanlarin kinamasindan korkma. Kendi nefsin hakkinda bildigin seyler, insanlardan seni alikoysun. Yaptigin seylerde onlara ustunluk taslama. Su uc hasletin bulunmasi, kisiye ayib olarak yeter. Kendi kusurlarini bilmeden, baskasinin kusurlarini gormesi, ayni hal kendisinde de oldugu halde, baskalarinda utanilacak hal gormesi ve arkadasina eziyet etmesi. Ey Ebu Zer! Tedbir gibi akil, sakinmak gibi verag, guzel huy gibi seref yoktur.
Ravi: Hz. Eb� Zerr (r.a.)

Size ashabim hakkinda hayir tavsiye ederim. Sana tabiin ve tebai-tabiin hakkinda da hayr tavsiye ederim. Sonra yalan yayginlasir. Oyle ki, adam kendinden yemin istenmeden yemin eder. Sahid de istenilmeden sahidlik yapar. Dikkat edin, bir erkek, yabanci bir kadinla asla yalniz kalmasin. Yoksa ucunculeri seytan olur. Size cemaate devami tavsiye ederim. Aman tefrikaya dusmeyin. Zira seytan, tek insanla beraberdir. Halbuki o iki kisiye daha uzak olur. Cennetin ortasini istiyen cemaate yapissin. Iyiligi, kendisini sevdiren, kotulugu ise uzen kimse gercek mumindir.
Ravi: Hz. Omer (r.a.)

Kuldan Allah’in ilk cekip aldigi sey, “Haya”dir. O zaman O gadab eder ve kul gadaba ugramis duruma gelir. Sonra kendisinden “Emaneti” alir. O zaman o kimse “hain ve hor” olur. Sonra ondan “Rahmeti” alir. O zaman da o kimse kati kalbli ve kaba olur. Iste o zaman onun boynundan islam bagini cozer. Artik o kimse, lanete ugramis ve lanetlenmis seytan olur.
Ravi: Hz. Enes (r.a.)

Seninle beraber bir kedinin de icmesinden hoslanir misin? “Hayir” dedi. Buyurdu ki: Iste simdi seytan seninle icti. (Bir sahsin ayakta bir sey ictigini gorunce bu hadis varid oldu.)
Ravi: Hz. Eb� Hureyre (r.a.)

Kadinlarla bir arada yalniz kalmaktan sakin. Nefsim yed-i kudretinde olana yemin ederim ki, bir kisi bir kadinla yanliz kalmaz ki, aralarina seytan girmis olmasin. Bir kimsenin camur veya balciga bulasmis bir hinzirla sIkisIk durumda olmasi, o kimse icin kendine helal olmiyan bir kadinla omuz omuza sIkisIk olmasindan daha hayirlidir.
Ravi: Hz. Eb� Um�me (r.a.)

Kibirden sakininiz. Hic suphe yok ki kibir, seytani Adem (a.s)’a secde etmemeye sevketmistir. Hirstan da sakininiz. Zira hirs, Adem (a.s)’i malum agactan yemege sevketmistir. Hasedden de sakininiz. Zira Adem (a.s)’in iki oglundan biri, kardesini ancak hased sebebiyle oldurmustur. Iste bunlar, her hatanin aslidir.
Ravi: Hz. Ibni Mes’ud (r.anhuma)

Yatsidan sonra sohbetten sakininiz. Geceleyin merkebler anirdiginda seytandan Allah’a siginin.
Ravi: Hz. Ibni Cureye (r.a.)

Kirmizi renklerden sakininiz. Zira o, ziynetin seytana en sevimli olanidir.
Ravi: Hz. Imran Ibni Husayn (r.a.)

Hangi delikanli ki, genc yasinda evlenirse, onun seytani soyle bagirir: “Eyvah, dinini benden korudu.”
Ravi: Hz. C�bir (r.a.)

Gunah, kalblerin heyecanidir. Hic bir bakis (kadinlara) yoktur ki, onda seytanin tamai olmasin.
Ravi: Hz. Ibni Mes’ud (r.anhuma)

Tek parmakla yemek seytan, iki parmakla yemek cebbar, uc parmakla yemek ise, Peygamberlerin yiyisidir.
Ravi: Hz. Eb� Hureyre (r.a.)

Namazda tukurmek, sumkurmek, hayiz gormek ve uyuklamak seytandandir.
Ravi: Hz. Sabit (r.a.)

Aglamak merhamettendir. Bagirip cagirmak seytandandir.
Ravi: Hz. Buheyr Ibni Abdullah (r.a.)

Bela, insanin diline baglidir. Bir kimse bir seyi “yapmam” dedimi seytan her isini birakip onu yaptirana kadar ugrasir.(Allah’i anarak soylemesi lazim gelir.)
Ravi: Hz Ebud Derda (r.a.)

-Ben, güzel ahlakı tamamlamak için gönderildim. Hz. Ebu Hüreyre (r.a.) 245. 7 (Ramuz el-ehadis)

-İnsanların en hayırlısı, ahlakı en güzel olandır.

-Mü’minin mizanında en ağır basacak şey, güzel ahlaktır. Muhakkak ki, Allah Teala işi ve sözü çirkin olan ve hayasızca konuşan kimseye buğz eder. Hz. Ebud Derda (r.a.) 15. 9

-Bilir misiniz, insanların cennete girmelerini en çok sağlayan şeyler nelerdir? Allah korkusu ve güzel ahlaktır. Bilir misiniz, insanların cehenneme girmelerine en çok sebep olan şey nedir? İki aralıktır; Ağız (diliyle günah işlemesi) ve bacak arasıdır (yani zina yapması). Hz. Ebu Hüreyre (r.a.) 12. 8

-Güzel ahlak hataları eritir; suyun buzu erittiği gibi. Fena ahlak da ameli bozar; sirkenin balı bozduğu gibi.

-Her şeyin tövbesi vardır. Fena ahlak sahibinin yoktur. Zira o kimse günahtan tövbe etmez de, onu daha şiddetle işler. Hz. Aişe (r.a.) 128. 10

-Güzel ahlakın ifadesi şudur: Dünyadan nasip olana razı olur, nasip olmayana da kızmaz.

-Doğruluğa yapışın, çünkü doğruluk iyiliğe götürür, doğruluk ve iyilik (sahipleri) de cennettedir. Yalandan sakının, çünkü yalan kötülüğe götürür, yalan ve kötülük (sahipleri) de kötülük cehennemdedir.

-Tehlikeyi doğrulukta görseniz de doğruluğu yapışın, çünkü kurtuluş doğruluktadır

-Yalan sözden ve yalan yere yemin etmekten sakının!

-Yalandan sakının, çünkü yalan bir tarafta, iman da bir taraftadır. Yalan ile iman bir arada bulunmaz.

-Birbirinize haset (kıskançlık) etmeyiniz. Birbirinize buğz etmeyiniz. Birbirinizden yüz çevirmeyiniz. Birbiriniz hakkında kötü zandan bulunmaktan kaçınınız. Birbirinizin eksikliğini ve kusurunu görmeye çalışmayınız. Birbirinizin gizli hallerini ve gizli hayatını araştırmayınız. Menfaat yarışına girmeyiniz. Birbirinize küsmeyiniz. Ey Allah’ın kulları hepiniz kardeş olunuz!

-Büyüklerine saygı, küçüklerine şefkat ve merhamet göstermeyen bizden değildir.

-Bir kimse bir çocuğa, gel sana şunu vereceğim der ve sonra da vermezse bu (sözü) bir yalandır

-Aklın başı; Allah’a imandan sonra, haya (utanmak) ve iyi ahlaktır. Hz. Enes (r.a.) 286. 12

-Allah’a imandan sonra, aklın başı; insanlarla muhabbetli bulunmaktır. Hz. Ebu Hüreyre (r.a.) 287. 7

-Allah Teala şu kulu sever: Sattığında müsamahalı, aldığında müsamahalı, borcunu ödemede müsamahalı ve alacağını talepte de gene müsamahalıdır. Hz. Ebu Hüreyre (r.a.) 17. 9

-Bir meclisin baş köşesinden aşağısına razı olmak, Allah için tevazudan sayılır. Hz. Talha (r.a.) 131. 4

-Allah (z.c. hz.)i her şeyde rıfk ve mülayemeti (yumuşak huyluluk) sever. Hz. Aişe (r.a.) 92. 14

-Rıfk (mülayım olmak) ve rıfk ile muamele etmek uğurluluk, şiddetle muamele etmek de uğursuzluktur. Cenabı Hak bir evin hayrını murad ettiğinde, onlara rıfk kapısını açar. Rıfk nerede bulunursa orasını zinetlendirir. Şiddet ise orası için leke olur. Hz. Aişe (r.a.) 100. 3

-Merhamet edene, Allah merhamet eder. Yerdekilere merhamet edin, Allah da size merhamet etsin. -Cennette altından bir direk ve üzerinde zebercetten şehirler vardır ki, onlar cennete yıldızlar gibi ışık verirler. Ve bunlar; Allah rızası için birbirlerine muhabbet edenler içindir. Hz. Ebu Hüreyre (r.a.) 125. 6

-Cennette öyle köşkler vardır ki; içindeki dışındakini, dışındaki içindekini görür. Bunlar; sözü hoş, selamı çok olana, yemeği çok yedirenlere, oruca devam edenlere ve gece namazı kılanlara verilir.

-Cömert; Allah’a, insanlara ve cennete yakındır. Cehennemden de uzaktır. Cimri ise Allah’tan, insanlardan ve cennetten uzaktır. Ve cehenneme yakındır. Cahil cömert, Allah (z.c.hz.)lerine, hasis (cimri) âbitten (ibadet eden kişi) daha sevimlidir.

-Cömert, ancak Allah’a hüsnü zannı olduğundan cömertlik yapar (Allah bana gene verir, ahirette de mükafatını verecektir diyerek). Cimri ise, ancak Allah’a sui zannı sebebiyle (“ya vermezse”diyerek) cimrilik yapar.

-Cömert bir zatın (yedirdiği) yiyeceği şifadır. Cimri bir kimsenin yemeği ise derttir.

-Sabır ilk sadmededir. (belanın ilk geldiği anda.) -Sabır imanın yarısı, yakîn de imanın tamıdır.

-Size dünya ve ahiret ehlinin en hayırlısını ve dünyadaki amellerin en iyisini haber vereyim mi? “O öyle bir kimsedir ki; kendisiyle alakasını kesenle ilgilenir, kendisini mahrum edene (vermeyene) verir ve kendisine zulmedeni de affeder.”

-Üç şey vardır ki; onlar kimde bulunursa, Allah onu kolay bir şekilde hesaba çeker ve rahmetiyle cennetine koyar: Mahrum edene (vermeyene) ihsanda bulunmak, zulmedeni affetmek, uğramayanı arayıp sormak.

-Sükut (susmak, lüzumsuz konuşmamak), ahlakın efendisidir. Hz. Enes (r.a.) 219. 8

-Üç kişi için gökler, yer, gece, gündüz ve melekler istiğfar ederler: Alimler, talebeler ve cömertler.

-Allah (C.C.) Bana, farzları yerine getirmeyi emrettiği gibi, insanlara müdara etmeyi(alttan almayı) emretti.

-Haya (utanmak) imandandır.

-Altı şey güzeldir, lakin şu altı sınıf insanda daha güzeldir: Adalet güzeldir, lakin ümerada (idarecilerde) daha güzeldir. Cömertlik güzeldir, lakin zenginde daha güzeldir. Verağ (haram olduğu şüpheli olan şeylerden kaçınmak) güzeldir, lakin alimlerde daha güzeldir. Sabır güzeldir, lakin fakirlerde daha güzeldir. Tövbe güzeldir, lakin gençlerde daha güzeldir. Haya (utanmak) güzeldir, lakin kadınlarda daha güzeldir. Hz. Ali (r.a.) 297. 6

-Benim için 6 şeyi tekeffül edin (garanti edin, söz verin), size Cenneti söz veriyorum; 1- Biriniz konuştuğu zaman yalan söylemesin, 2- Bir vaatte (sözde) bulunduğunda sözünden dönmesin, 3- Kendisine bir şey emanet edildiğinde hıyanet etmesin, 4- Gözünüzü yumunuz (harama bakmayın), 5- Elinizi (haramlardan) çekin, 6- İffet ve namusunuzu koruyun!

-Mümin güzel ahlakı ile, geceleri nafile ibadet eden ve gündüzleri nafile oruç tutan kimselerin derecelerine erişir. (Yani güzel ahlaklı kişiye, ahlakı sebebiyle her gün 24 saat sevap yazılır)

-Mümin, başkalarıyla iyi geçinir ve kendisiyle iyi geçinilir, başkalarıyla iyi (güzel) geçinmeyen ve kendisiyle geçinilemeyen kimsede hayır yoktur.

-Müminin mümine bağlılığı, bir binanın birbirine sıkı sıkıya tutan tuğlaları gibidir.

-Müslümanlar bir vücudun azalarına benzer. Nasıl bir vücudun bir yerinde bir rahatsızlık olunca tüm vücut ateşlenir, bu ağrıyı duyar. Müslümanlar da diğer Müslümanların ağrılarını duyması gerekir.

-Müslüman’ın Müslüman üzerinde vacip olan 6 hakkı vardır; 1- Karşılaşınca selam vermesi, 2- Davet edince davetine gitmesi, 3- Nasihat isteyince nasihat etmesi, 4- Hastalanınca ziyaret etmesi, 5- Ölünce cenazesine gitmesi, 6- Aksırınca teşmit etmesi.

(TEŞMİT: Hapşıran kişinin: “Elhamdülillah” demesi, Bunu duyan kişinin: “Yerhamükallah”, Tekrar Hapşıran kişinin ise; “Yehdîna ve yehdîkümullah ve yuslih bâleküm” demesidir.)

-Sizin Allah Teala’ya en sevimli olanınız, yemesi en az ve bedenen en hafif olanınızdır. Hz.İbn Abbas(r.a) -Kuldan Allah’ın ilk çekip aldığı şey, “haya” (utanma duygusu)dır. O zaman, O (Allah) gazap eder (kızar). Ve kul gazaba uğramış duruma gelir. Sonra kendisinden “emanet”i alır. O zaman o kimse “hain ve hor” olur. Sonra ondan “rahmet”i alır. O zaman da o kimse katı kalpli ve kaba olur. İşte o zaman onun boynundan İslam bağını çözer. Artık o kimse, lanete uğramış ve lanetlenmiş şeytan olur. Hz. Enes (r.a.) 161. 3

-Bu ümmetin en şerlilerini size haber vereyim mi? Onlar; bağırarak konuşanlar, belagatla konuşmaya zorlananlar ve çok lafçılar (gevezeler)dır. Bu ümmetin hayırlılarını da size haber vereyim mi? Onlar; ahlakça en güzel olanlardır.

-Adem oğlunda 360 mafsal vardır. Her gün bunun için 360 sadaka vermesi lazımdır. Sormuşlar: “Yâ Rasulallah, buna kim güç yetirebilir?” -Buyurmuş ki: Birine yol göstermek bir sadaka, zahmet veren bir şeyi yoldan kaldırmak bir sadaka, ihtiyaçtan fazla elbiseyi vermek de bir sadakadır. Yine sormuşlar: “Ya Rasulallah, bunu da yapamazsak?” Buyurdular ki: Halka şerri dokunmaktan çekinmek de kendisi için bir sadakadır. -İki günü birbirine eşit olan ziyandadır.

-Kendiniz için istediğiniz şeyi Müslüman kardeşin için de istemedikçe olgun mümin olamazsınız.

-Kolaylaştırın, zorlaştırmayın, müjdeleyin, nefret ettirmeyin.

-Merhamet edene, Allah merhamet eder. Yerdekilere merhamet edin, Allah da size merhamet etsin.

-Kimseden bir şey istememeyi taahhüt (garanti) edene, Ben Cenneti taahhüt ederim.

-İki müslüman buluşup da onlardan biri arkadaşına selam verdiğinde, bu ikisinden Allah’a daha çok sevgili olanı, arkadaşına karşı güler yüzlülükte daha önce olanıdır. Musafaha ettiklerinde ise, Allah onların üzerine yüz rahmet indirir; İlk başlayana doksan, diğerine ise on rahmet verilir. Hz. Ömer (r.a.) 35. 11

-Bir kimse sana tazim (hürmet) için oturduğu yerden ayağa kalkmış ise, onun yerine oturma. Sana ait olmayan şeyle de elini silme. Hz. Ebû Bekre (r.a.) 57. 6

-İki kişi gizli konuşurlarken aralarına girmeyin. Hz. İbn Ömer (r.a.) 60. 3

-Sizden birisi kardeşini Allah yolunda sevdiği zaman kendisine bildirsin. Zira bu, ülfette daha kalıcı, muhabbette sebat (devamlılık) vericidir. Hz. Mücahid (r.a.) 25. 9

-Evlatlarınız arasında ihsanda bulunmak hususunda adalet edin, onların adalet etmelerini sevdiğiniz gibi.

-Sana Allah’tan korkmanı tavsiye ederim. Zira o korku, bütün işlerinin zinetidir. Sana Kur’an okumanı, Allah’ı zikretmeni tavsiye ederim. Zira o, senin semada anılmana sebeptir, yeryüzünde ise senin için nurdur. Sükutunun (susmanın) uzun olmasını tavsiye ederim. Ancak hayır söz müstesna. Zira bu sükut, şeytanı senden uzaklaştırır ve din işinde sana yardımcı olur. Çok gülmekten de sakın. Çünkü o, kalbi öldürür ve yüzün nurunu giderir. Cihada devam et. Çünkü o, ümmetimin ruhbanlığıdır. Miskinleri sev ve onlarla düşüp kalk. Kendinden aşağıdakine bak, yukarıdakine bakma. Zira, sana Allah’ın verdiği nimetleri küçümsememen için bu hal daha uygundur. Seninle alakayı kesseler de akrabanı ziyaret et. Acı da olsa hakkı söyle. Allah yolunda kınayanların kınamasından korkma. Kendi nefsin hakkında bildiğin şeyler, insanlardan seni alıkoysun. Yaptığın şeylerde onlara üstünlük taslama. Şu üç hasletin bulunması, kişiye ayıp olarak yeter; Kendi kusurlarını bilmeden başkasının kusurlarını görmesi, aynı hal kendisinde de olduğu halde başkalarında utanılacak hal görmesi ve arkadaşına eziyet etmesi. Ey Ebu zer! Tedbir gibi akıl, (şüpheli şeylerden) sakınmak gibi verağ, güzel huy gibi de şeref yoktur. Hz. Ebu Zer (r.a.) 157. 4

-Güzel niyet, sahibini cennete sokar. Güzel ahlak da sahibini cennete sokar. Ve güzel komşu da komşusunu Cennete sokar. Biri sordu:”Yâ Rasulallah, kendisi kötü (komşuluğu iyi) olsa da mı?” -Evet, sen istemesen de(öyle).

-İktisad, geçimin yarısı ve güzel ahlak da dinin yarısıdır. Hz. Enes (r.a.) 190. 6

-Akrabayı yoklamak malı çoğaltır, ailede muhabbeti arttırır ve ömrü uzatır. Hz. Amr ibn Sehl (r.a.) 307.7

-Bir aile halkı, birbirlerini yokladıklarında, Allah onların rızkını geniş ve kolay kılar. Ve onlar Allah’ın koruması altında bulunurlar. Hz. İbni Abbas (r.a.) 118. 4

-Akrabayı yoklamak, güzel ahlak ve güzel komşuluk; beldeleri mamur eder ve ömrü arttırır. Hz. Aişe (r.a.) -Kafir veya müslüman bir adam bir iyilik yaparsa Allah Teala ona sevap verir. Denildi ki; “Kafire sevap nasıl olur?” -Buyurdu ki; “Eğer o sılai rahim yapsa veya bir sadaka tasadduk etse veya bir hasene yapsa, Allah ona mal, çocuk, sıhhat ve bunun benzerlerini verir.” Denildi ki; “Ahirette karşılığı nedir?” -Buyurdu ki; Azabı hafif olur. Ve şu mealdeki ayeti okudu:“Firavun ailesini azapların en şiddetlisine sokun.” Hz. İbn Mes’ud (r.a.) 369.